TOM HERCK : negatieve kritiek zal altijd een stimulans blijven in mijn leven.

Met zijn “Holy Cow” in de Gasthuiskapel van Borgloon werd Tom Herck plots een BBV (Bijna Bekende Vlaming). De reacties waren heftig : brandstichting, haatmail, hevige discussies tussen voor-en tegenstanders op sociale media. En wat heeft al die heisa voor de kunstenaar zelf teweeggebracht? ‘Veel bezoekers, veel liefde, veel interviews, veel reclame, veel motivatie, veel dialogen, veel melk, veel moed, veel emotie, veel…veel’ vertelt hij ons zelf.

Maar wie is Tom Herck? Een emotioneel iemand ,met een diploma van graficus op zak, die heel wat studiewaters doorzwommen heeft en die op gebied van hedendaagse kunst volledig autodidact is. Muziek ligt hem nauw aan het hart en helpt hem bij de creatie van zijn werken. Hij houdt ook van non-fiction boeken, geschiedkundig, historisch of filosofisch en is fan van de films van Scorsese, Tarantino en Kubrick.

Zijn vader was beeldend kunstenaar, dus werd hij van jongsaf aan hierdoor beïnvloed.

Hij ging vaak naar vernissages en tentoonstellingen, waar de werken hem weinig konden boeien. Daarom wil hij bij zijn eigen tentoonstellingen alles wat luchtiger houden, met een DJ of een band.

Erkenning is niet echt noodzakelijk: het is vooral zijn innerlijke diepe drive die hem ertoe dwingt kunst te maken, alhoewel een schouderklopje of een applaus natuurlijk welkom zijn.

herck-3

 

Negatieve kritiek is voor hem altijd een stimulans geweest, ook toen hij vroeger met graffiti werkte en heel wat commentaar kreeg. Het is een soort situatie waar hij nog dagelijks mee geconfronteerd wordt. Negatieve opmerkingen en personen houden hem gewoon scherp en gemotiveerd.

Op de vraag of een kunstenaar sociaal bewogen moet zijn, antwoordt hij dat een kunstenaar niets ‘moet’, dat is de mooie kant van het kunstenaar zijn. Hij heeft ervoor gekozen om wèl sociaal bewogen te zijn, omdat dit in zijn aard ligt en hij het een boeiende thematiek vindt. Van wat de rest van de kunstenaarsgemeenschap doet ligt hij dan ook niet wakker.

Maar voor bepaalde kunstenaars heeft hij wel bewondering , bvb. voor Ensor, Rodin, Rothko, Caravaggio en voor hedendaagse bekende namen als Delvoye, McCarthy, Cattelan en Hirst. Soms wordt hij door hen beïnvloed, soms ook helemaal niet. Zo is hij met zwarte vlekken beginnen te werken (bijvoorbeeld in zijn Framed Cities serie) door Caravaggio, apprecieert hij de satire in de werken van Delvoye en Cattelan en herkent hij zich in “De intocht van Christus” van Ensor , omdat in dit werk de spot gedreven wordt met de zelfvoldane burgerij en Ensor volgens sommigen zichzelf portretteert als Christus op de ezel. Tom Herck zelf zou zichzelf dan eerder op de rug van koe zetten.

herck-1

 

Zijn plannen? In januari neemt hij deel aan een groepstentoonstelling in de BOZAR en in de zomer werd hij uitgenodigd op de tentoonstelling in de galerie “de impact van het hoogst onwaarschijnlijke”. Hij is ook een van de geselecteerde kunstenaars van een internationaal project voor Limburg, dat zal plaatsvinden in Engeland en Peru. Verder staan er nog enkele persoonlijke projecten op til in binnen-en buitenland.

Voor we het interview beëindigen, vragen we hem nog in welk museum hij zou terecht willen komen indien hem dit gevraagd werd. Het antwoord komt snel : “Als romantische ziel opteer ik voor het Louvre…ook al vind ik Parijs een vreselijke stad…”

herck-7

DCIM100MEDIADJI_0097.JPG

herck-5

 

Het werk van Tom Herck zal binnenkort te zien zijn op:

De Impact van het hoogst Onwaarschijnlijke – Black Swan Gallery – groepstentoonstelling geïnspireerd op Triënnale Brugge 2018
Art Truc Troc – Palais de Beaux-Arts/ Bozar – Brussels, BE / Group

Author: Monika Macken

Share This Post On

1 Comment

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op