Voltijds kunstenaar na een carrière, het levert boeiend werk op… Walter De Strooper bij Ruimte 34, Antwerpen

Mensen die zich na een carrière volop toeleggen op het bedrijven van kunst, ik blijf het een fascinerend gegeven vinden. Hoe verhoudt de kunst die ze maken zich tot de opgedane levenswijsheid, welke weelde aan beelden en associaties levert de opeenstapeling van ervaringen op? Gaan ze onmiddellijk tot de essentie van hun boodschap, of experimenteren ze net als jongere kunstenaars eerst met talrijke uitingsvormen vooraleer een definitieve weg in te slaan?

Gisteren opende in Ruimte 34 de eerste tentoonstelling van Walter De Strooper, die na een tijd als leraar, graficus en illustrator in 2016 besliste zich voltijds aan het kunstenaarschap te wijden. Hij trok zich twee jaar lang terug in zijn atelier om zijn techniek te perfectioneren, om de mogelijkheden van de schilderkunst als medium nader te onderzoeken en uit te proberen. Een hele evolutie in die twee jaar, zo blijkt alleszins uit de diversiteit in het prille oeuvre, al blijft zijn centrale thema intrinsiek voelbaar doorheen de werken.

Universele thema’s, dat wel: de vergankelijkheid van de mens, de zoektocht naar de verborgen realiteit achter het ‘zijn’. Het is niet enkel een thematisch gegeven, ook in het proces erachter schuilt deze zoektocht: Walter vertrekt van kiekjes uit zijn directe omgeving, om ze aan een proces van intellectuele en artistieke vertering te onderwerpen, op zoek naar een essentie. Mocht hij deze al vinden in deze stap is het alleszins een tijdelijke: op dit punt gekomen heeft hij slechts een uitgangspunt. Het werk dat hij op basis ervan aanvangt kan nog alle richtingen uit, tot ze hem zelf genoeg verbazen, of uitdagen, om ze als ‘af’ te zien.

Het is geen revolutionair procedé, maar in de twee jaar dat Walter voltijds kunstenaar is, leidde het alleszins tot een opmerkelijk eclectisch resultaat. Duistere thema’s in het begin, om via surrealistische wenken in zijn werk uit te komen bij iets toegankelijkere, of tenminste herkenbare taferelen. Zonder dat ze hierbij aan diepgang inboeten, ze verbazen niet enkel de schilder, zeker ook de kijker. Wat vooral opvalt is zijn behandeling van het licht in veel van zijn werken. Dan eens een dominant gegeven in de grote belichte vlakken op het doek, dan weer als detail dat een klein facet van het doek toelicht, waardoor deze dan juist dominant wordt.

Het werk is nog pril, en uiterst divers, maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de kunstenaar nu reeds bepaalde krijtlijnen uittekent die we in de toekomst nog duidelijker zullen ontwaren…

Intussen kan je Walter De Stroopers werk van de laatste jaren nog tot 16 december bekijken bij Ruimte 34 in Antwerpen (klik hier), elke zaterdag en zondag van 13 tot 18 uur.

Walter De Strooper, Untitled 02, 2016

Walter De Strooper, Drawing 02, 2016

Walter De Strooper, Untitled 05, 2017

Walter De Strooper, Untitled 04, 2017

Installation view, foto: Walter De Strooper

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op