BAD 2018: enkele hoogtepunten

Februari betekent BAD-beurs: een evenement dat ik haast durf te bestempelen als een culturele hoogdag, en niet onverdiend. Dat blijkt dit jaar weer maar eens. Ondanks haar geringe omvang weet de beurs zich te onderscheiden door haar gemoedelijke sfeer en uitmuntende kwaliteit. Dit jaar zien we opnieuw opvallend veel hedendaagse schilders. Het is een beweging die duidelijk ingaat tegen de heersende tendens in de kunstwereld en die aantoont dat men nog lang niet uitgeschilderd is!

Ik laat u alvast kennis maken met enkele van mijn persoonlijke favorieten.

Bart Vandevijvere

Het oeuvre van Bart Vandevijvere heeft in de loop der jaren een aanzienlijke evolutie ondergaan. Daardoor weet de kunstenaar zijn werk steeds actueel te houden. De invloed van muziek is echter niet uit zijn abstract expressionistisch werk te bannen. Hoe ongebreidelde muziek, jazz en wanklanken gerepresenteerd worden; daar draait het Vandevijvere hem om.

Geluid en vibratie worden als het ware omgezet in vorm en kleur. Diezelfde idee vinden we ook terug in het werk van Kandinsky. Bepaalde geometrische vormen die opduiken in het werk van Vandevijvere refereren hier al dan niet bewust aan.

De sterke van dit werk ligt, wat mij betreft, in het inkrimpen van de grenzen tussen verschillende artistieke disciplines. Geen sinecure. Riskant zelfs, maar met een schromelijk bevredigend resultaat.

Bart Vandevijvere wordt vertegenwoordigd door Galerie 10a, Otegem.

 

Joke Derycke

De werken van Joke Derycke kunnen schilderkunstige collages worden genoemd. Ze barsten van de elementen en symbolen, wat ervoor zorgt dat het oog van de kijker nooit naar een en dezelfde plek wordt teruggebracht. Vlaams landschap is net als de rest van haar oeuvre een werk om langzaam en overdacht te contempleren.

In haar schilderijen is duidelijk de invloed van de maatschappelijke digitalisering te zien. Het fragmentarische, collageachtige geheel met een flinke snuif surrealisme zit daarenboven vol verwijzingen naar de kunst- en cultuurgeschiedenis. Zo werkt ze bijvoorbeeld met anamorfoses: het zodanig vervormen van bepaalde voorwerpen op tweedimensionaal vlak dat ze enkel vanuit een bepaald standpunt of perspectief in hun oorspronkelijke vorm kunnen gepercipieerd worden. Een ‘trucje’ dat we ook terugvinden in De ambassadeurs van Hans Holbein de Jonge. Ook wat betreft de thema’s die ze aansnijdt, kunnen we hetzelfde beweren.

Derycke onderscheidt zich van haar collega’s die dit genrepad bewandelen door haar techniek: ze toont aanzienlijk meer aandacht voor waarneming, niet enkel qua vorm, maar ook qua schilderkundige uitvoering, wat het werk versterkt.

De kunstenares wordt vertegenwoordigd door Galerie Gevaert, Zwevezele.

foto-4-jd

 

Francis Bekaert

Francis Bekaerts schilderijen zijn dan weer landschappelijk en neigen zelfs naar de abstractie. Ze ‘tonen’ een smeltkroes van vegetale motieven.

Onder en boven verliezen hun betekenis en daardoor ondoen zijn werken zich van hun ruimtelijkheid. Het zijn op zichzelf staande universa die niet onderworpen zijn aan dezelfde regels van tijd en ruimte zoals wij die kennen. Dat maakt dat de toeschouwer er zich als het ware kan in verliezen. Je kan naar steeds opnieuw hetzelfde punt gadeslaan en toch telkens weer iets anders zien.

De schilder brengt niet in beeld, hij suggereert: omfloerst, onscherp en ongrijpbaar. We zien die manier van schilderen, van weergeven, bij veel hedendaagse schilders op de voorgrond treden. Vaak biedt dit geen meerwaarde aan het werk, integendeel. Bij Francis Bekaert is dat wel het geval.

foto-5-fb

foto-6-fb

 

Pieter jan Martyn

We kennen Pieter jan Martyn vooral als schilder van historische taferelen met een hedendaagse en bijgevolg anachronistische kijkwijze en invraagstelling van de feiten in kwestie. Ditmaal verrast hij met een bijzonder ‘stuk’: een tapijt in oplage ontworpen op basis van een van zijn schilderijen, The audience. Hij alludeert hiermee op de rijke geschiedenis van ons land in de textielnijverheid vanaf de late middeleeuwen. Ook de primordiale rol van de vlasindustrie in de bakermat van de kunstenaar heeft ongetwijfeld zijn invloed gehad. De thematiek van het afgebeelde staat in contrast met het decoratieve aspect van het tapijt. Anderzijds leent het onderwerp, in al zijn verhevenheid en met uitgesponnen narratief potentieel, zich uitstekend tot dit format. Een meer dan geslaagd project.

Martyn wordt vertegenwoordigd door Arture.

foto-7-fb

 

BAD loopt nog tot 11 februari 2018 in het ICC Gent. Klik hier voor meer info!

Author: Wouter Verbeke

Share This Post On

3 Comments

  1. Dank voor de suggesties. Vind het niveau vrij vlak. Interessant werk van Fleur De Roeck gezien, jammer dat de galerij maar 1 muraal werk toont en er niemand deze avond op de stand was.
    Pio

    Post a Reply
  2. BAD is inderdaad een mooie beurs. Ik vond weliswaar de meeste schilderijen niet echt sterk en weinig verrassend. Vele werken waren vrij vlak en dus met weinig diepgang geschilderd en ze straalden niet veel uit. Maar dit alles is natuurlijk persoonlijk. Een uitzondering: de Christina schilderijen van Hans Vandekerckhove (NK Gallery Antwerpen).

    Post a Reply
  3. Hilarisch! 4 schilders als ‘hoogtepunt’. In het land der blinden is éénoog koning. BAD brengt zowat het slechtste wat op de ‘markt’ is: afschaffen, die troep.

    Post a Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op