De ontdekkingen van Monika Macken: oriëntalist Jean Portaels in Vilvoorde

Wie had ooit gedacht dat ik nog eens een tekst zou schrijven over Jean Portaels?

Toen ik vier jaar geleden startte met de cursus schilderkunst in de Portaelsschool in Vilvoorde, was ik er vast van overtuigd dat hij mischien ooit burgemeester geweest was van de stad of architect of een gulle weldoener die het ziekenhuis liet bouwen…

Maar ik kwam er al vlug achter dat hij een schilder was, behorend tot de strekking van de oriëntalisten…wat me niet echt inspireerde om verdere informatie over hem op te zoeken.

Maar shame on me ! Het jaar 2018 bleek de 200e verjaardag te zijn van zijn geboorte en de stad Vilvoorde wil dit blijkbaar met heel wat trommelgeroffel aan de wereld kenbaar maken.

En omdat ik al zo’n zes maanden inwoonster van Vilvoorde ben geworden, nam ik me voor om toch wat meer aandacht te besteden aan de heer Portaels, die blijkbaar heel wat meer in zijn mars had dan een paar tekeningen van zijn geboortestad.

In het plaatselijke Tuchthuis (omgebouwd tot een stijlvol hotel met bijhorende lokalen voor allerlei doeleinden) kwam ik terecht op een tentoonstelling, waar ik met open mond heb staan kijken en nogmaals kijken naar de werken van de bewuste kunstenaar.

Jean Portaels blijkt een vurige reiziger te zijn geweest, geboeid voor vreemde culturen, een rasechte avontuurlijke kunstenaar, die ondanks de ongerustheid van zijn familie, met een stoomboot naar Egypte reisde, ook Syrië bezocht, als nieuwsgierige toerist in Hongarië rondtoerde, lang in Parijs verbleef en zijn hele leven verliefd bleef op de schoonheid van Italië. Een man met een hoog charmegehalte dus…

 

 

Zijn vooral vrouwelijke portretten getuigen van een groot schilderstalent, van speciale aandacht voor het weergeven van stoffen en details van exotische klederdrachten, voor diepe oosters getinte kleuren, voor uitdrukkingen van weemoed, wanhoop, fierheid…

Ik heb nooit veel aandacht voor portretten gehad, maar bij de werken van Jean Portaels ben ik blijven stilstaan , onder de indruk van de krachtige blik van zijn modellen, van de sensuele plooien van hun fluwelen mantels en zijden hemden.

Ik ben dus een fan geworden van deze Vilvoordse schilder, een ondergewaardeerde kunstenaar met een faam die niet internationaal genoeg is en die het nochtans verdient om een waardevolle plaats te krijgen in de geschiedenis van de Vlaamse schilderkunst.

Volgende week ben ik van plan een tweede bezoek te brengen aan de tentoonstelling van deze man, die mijn hart gestolen heeft…om nogmaals een verliefde blik op zijn werk te kunnen werpen…

 

monika macken


De tentoonstelling ‘Portaels, Vilvoordenaar en wereldburger’ loopt nog tot 1 juli. Klik hier voor alle info.

Author: Monika Macken

Share This Post On

2 Comments

  1. Dat was een mooi eerbetoon aan Jan Portaels, dat zijn we ondertussen van je gewoon Monika, Je tekst vloeit gewoon uit je pen, zo spontaan,eerlijk, ongedwongen….

    Post a Reply
  2. Ik ben het ermee eens. Voor ik de tentoonstelling zag kende Jan Portaels enkel van naam. Door de tentoonstelling ben ik onder de indruk geraakt van zijn portretten. Hij is zeker en vast een ondergewaardeerde schilder

    Post a Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op