Een stukje vergeten kunstgeschiedenis… Hilma af Klint in het Guggenheim, NY

Vergeet Mondriaan, vergeet Kandinsky, vergeet Malevich… In de prille start van de vorige eeuw was er een kunstenares die veel verder durfde te gaan dan beide coryfeeën van de abstracte kunst: de Zweedse Hilma af Klint. ‘Non-objective abstraction‘, kreeg haar werk mee, alles moet een label hebben… Maar volgens kenners is het vooral haar onvoorstelbare durf (in de context van die tijd) die haar kunst werkelijk apart maakt.

De term dekt niettemin de lading. Je krijgt te maken met abstracte composities en vormen, maar je ziet meteen dat ze in zekere zin van binnenuit komen, dat ze een sterk persoonlijk, subjectief beeld geven van een realiteit. Dit hoeft ook niet te verbazen gezien haar kennis en praktijk van spiritualisme. De 10 monumentale schilderijen die ze tegen haar levenseinde maakte vormen de spirituele fases in een mensenleven. Je zal ze er niet meteen in zien, je moet ze eerst en vooral ervaren… Dat was uiteindelijk haar bedoeling, al besefte ze dat de tijdsgeest er op dat ogenblik nog niet rijp voor was. Het is nog wat gissen: maar de kans is groot dat het daarom is dat ze in haar testament pas de toelating gaf om haar werk publiek te tonen twintig jaar na haar dood.

In het Solomon R. Guggenheim Museum in New York krijgt ze alvast een mooi eerbetoon. De tentoonstelling Hilma af Klint: Paintings for the Future, toont voor het eerst in de Verenigde Staten een overzicht van haar oeuvre. Je hebt nog tot 23 april, maar bekijk hier alvast de boeiende reportage die het Guggenheim over haar leven en werk maakte:

 

 

Author: The ArtCouch

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op