Private Choices: privéverzamelaars stellen tentoon in Brussel

Kunst moet bewonderd kunnen worden. Kunst moet toegankelijk zijn. Dat is de insteek van Private Choices, dat een selectie uit elf Brusselse privéverzamelingen toont in de Brusselse CENTRALE for contemporary art.

Nogal wat privéverzamelaars hebben een collectie kunst bij elkaar gekocht waar menig museumdirecteur jaloers op is. Maar waar die kunstwerken normaal gesproken achter slot en grendel weggeborgen blijven, besloten elf collectioneurs om hun passie met het grote publiek te delen en een inkijk te geven in hun visie op kunst.

Private Choices - installatiezicht

Private Choices – installatiezicht

Private Choices is opgebouwd uit elf afgebakende zones waarin werk te zien is van nationale en internationale kunstenaars, zowel van jong talent als van gevestigde waarden. En ook al gaat het maar om een klein stukje van de respectieve collecties, de getoonde werken voeren de bezoeker wel mee naar de persoonlijke leefwereld van de collectioneurs. In de fraaie bezoekersgids lichten de kunstliefhebbers hun engagement en visie verder toe. En daaruit spreekt de liefde voor de kunst, een mooie weerlegging van het hardnekkige cliché dat kunstverzamelaars vooral speculanten zijn.

Private Choices

Private Choices

250 werken van 200 kunstenaars in één tentoonstelling, dat moet wel een gevarieerd en divers parcours opleveren. Van een overdonderende entree gesproken: in de eerste ruimte vechten niet minder dan 30 werken (met surrealistische inslag) om uw aandacht. De eigenaar van deze collectie wenst anoniem te blijven, maar koos voor het pseudoniem R. PATT. Vetter kan een knipoog niet zijn. Minder overweldigend en daarom net zoveel intenser is de collectie van Frédéric de Goldschmidt, die de naam ‘Ode aan Wit’ meekreeg. De verzamelaar heeft een voorliefde voor minimalistische kunst en bouwde zijn collectie op rond kunstenaars van de Groep ZERO. Voor Private Choices koos hij alleen witte werken, en waar kleur wegvalt, tellen alleen nog vorm en materiaal. In deze selectie gaat het om textuur, licht en betekenis. Met werken van onder meer Otto Piene, Michel François, Cy Twombly en Piero Manzoni.

Michel Francois - Untitled (2012)

Michel Francois – Untitled (2012)

Verderop gaat het via enkele Ghosts van Kader Attia en video’s van Bill Viola naar de Vanitas-reeks met werken van Jan Fabre, Damien Hirst, Kris Martin en Fabrice Samyn.

 

Kader Attia - Ghosts

Kader Attia – Ghosts

Aan de andere kant van de tentoonstellingsruimte eist een werk van de Barcelonese kunstenaar Carlos Aires alle aandacht op. Op een lijkbaar ligt een gouden Jezus, tegen een wand waaraan tientallen messen als stalen druppels hangen, klaar om neer te vallen. Op elk mes staat een bekende song-quote: van ‘unchain my heart’ en ‘cry me a river’ tot ‘je t’aime moi non plus’ en ‘don’t stop till you get enough’. Een sprankelend eerbetoon aan de liefde en hoe snel ze kan omslaan in smart en pijn.

Carlos Aires - Llorando (2010)

Carlos Aires – Llorando (2010)

In ‘De Onzichtbare Collectie’ van Christophe Veys draait het om taal en conceptuele thema’s. Het wezen van de kunst zelf wordt er in vraag gesteld door Mario Garcia Torres met Public Presentation (I can’t speak in art galleries or museums), Cristina Garrido met #JWIITMTESDSA? (Just what is it that makes today´s exhibitions so different, so appealing?) en Stefan Brüggemann. Deze collectie test bovendien de alertheid van de bezoeker: onopvallende werkjes ontpoppen zich tot echte pareltjes. En ze smeken om reflectie en interactie.

Stefan Brüggemann - This work... (2011)

Stefan Brüggemann – This work… (2011)

Het is overigens een constante op het parcours doorheen de CENTRALE: overal, achter elk hoekje, zit kunst verscholen. Bespaar je de moeite om uit te zoeken hoe de kunstwerken heten en van welke kunstenaars ze zijn – er zit weinig logica in de informatiebordjes – maar geniet van de unieke kans om rond te struinen in elf privécollecties.

In dit blogbericht ga ik dieper in op “This work is destroyed when you stop looking at it and restored when you look at it”, het werk van Stefan Brüggemann dat op Private Choices te zien is.

Private Choices loopt tot 27 mei in CENTRALE for contemporary art in Brussel. Meer informatie vind je hier: http://www.centrale.brussels/nl/expos/private-choices/

Author: David De Pooter

Art crunches: Fred Eerdekens, Marcel Broodthaers, conceptuele kunst

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op