What will is what will come, drie kunstenaars slaan de handen in elkaar van 16 tot 18 november in Antwerpen

Onder de enigmatische noemer ‘What will is, what will come‘ komen van 16 tot 18 november drie Belgische kunstenaars samen om de relatie tussen landschappen en identiteit te onderzoeken. Als centraal thema al even enigmatisch, is het landschap niet per definitie iets dat los staat van de persoonlijke identiteit? Niet noodzakelijk. ‘Waar Kinsbergen het personage loslaat in het landschap, laat Beiron het landschap los om het personage beter te begrijpen. Maes onderzoekt dan weer de interactie tussen beide‘, aldus de perstekst. Er bestaan dus verschillende manieren om zich als individu tot een landschap te verhouden. Als onderdeel van een geheel, als neutrale toeschouwer, als participant misschien.

Beiron Brouwers

Dit laatste is zeker het geval voor Beiron Brouwers, die de uitdaging aanging om het landschap in zijn onmiddellijke omgeving te verkennen, in de beslotenheid van zijn binnenkoer. Landschappen vind je overal, als je je maar de moeite neemt om te zoeken. Druiven die inderhaast bij de buurtkruidenier werden gekocht – een kunstenaar moet gevoed worden– worden in verf gedompeld en op het doek gegooid. Rode spinnen die een unieke kleur achterlaten door in een stenen bloembak te vallen met 3 centimeter regenwater, vormen dan weer het uitgangspunt om met een een blad de patronen die de natuur per toeval achterliet over te doen. Een landschap ligt vaak besloten in de kleinste, toevallige gebeurtenissen.“Vroeger zocht ik inspiratie op plekken ver weg van mij. Maar het is lastiger om objecten die dicht bij je staan te zien als kunst”, aldus de kunstenaar. Op zijn heel eigen manier manier vervormt Beiron deze natuurlijke toevalligheden, deze in kleine dingen besloten landschappen, tot kunst. Identiteit en landschap, het onderscheid is miniem, al kost het soms tijd en moeite om het te vinden.

Beiron Brouwers, The Grapes

Bram Kinsbergen

Soms melancholisch, vaak donker, maar altijd een weerspiegeling van de samenleving: de werken van Bram Kinsbergen zijn een collage van observaties. “Ik zoek daarin dat wankele evenwicht. Ik werk met bestaande beelden als basis om nieuwe beelden te creëren, die tijdens het proces worden opgebouwd en afgebroken. Het resultaat is een vertaling van het oorspronkelijke uitgangspunt.” Oudere werken die de kunstenaar niet goed genoeg vond, gebruikt hij als basis. Daarna komen de donkere lagen. Met abstracte, bijna antropologische figuren – gezichtloos, en dus universeel – documenteert Kinsbergen een realiteit waar culturen en etniciteit steeds dichter bij elkaar komen. “In mijn vorige werk bezocht ik de laatste stam op aarde, die zich in een verlaten Center Parks-koepel had verscholen. Dat antropologische ‘onderzoek’ in de kunst zet ik voort in deze expositie. Door het internet is de wereld een klein dorp geworden, waar alle culturele sporen naast elkaar een collage vormen. Die samenkomst intrigeert mij.”


Bram Kinsbergen, Botanical Study

Herman Maes

“Mijn werk is divers en uiteenlopend, maar één constante blijft: het zal nooit onder een bepaald -isme vallen, altijd ertussen.” In zijn kunstwerken wisselt kunstenaar Herman Maes van figuratief naar abstracte beeldvorm, en zelfs realisme vindt een plek. Er is geen eenduidig standpunt, veeleer een exploratie van de grijze lijn tussen de verschillende werelden. Voor deze tentoonstelling werkte Maes aan drie landschappen die verwijzen naar het resultaat of gebrek aan menselijke activiteit. “Desolaat of oorsprongsgericht, mijn werken ontbloten altijd een duidelijk gebrek aan een mensheid die haar sporen achterlaat. En de zoektocht naar die sporen, dat wekt fascinatie op.”

Herman Maes, JOK

What will is, what will come vindt plaats van 16 tot 18 november in de kantoren van Nightingale, Hertsdeinstraat 26, 2018 Antwerp

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op