De beste tentoonstellingen van 2018, een selectie van de redactie

Niet dat we zo op tradities gesteld zijn, maar we kunnen er niet onderuit. Nu we tegen het einde van een jaar aanleunen is het tijd voor lijstjes! De redactie van TheArtCouch stak de koppen bij elkaar en selecteerde de meest opvallende tentoonstellingen van 2018. Een persoonlijke keuze van elk van ons, weliswaar, en zeker niet exhaustief. Maar geniet niettemin van deze lijst. We kijken uit naar talrijke ontdekkingen in 2019!

L’espace est Silence, Musée d’Art Moderne, Parijs

omdat… Met de tentoonstelling l’espace Est Silence eert het Parijse musée d’Art Moderne de Chinese kunstenaar Zao Wou Ki. Meer dan veertig immense kleurvlakken hengelen naar de aandacht van de bezoeker. Elk doek een eigen rorschachtest waarin je steeds opnieuw stuit op de grenzen van je eigen verbeelding. Zag je daarnet nog een fiere krijger in het werk? Binnenvallende zonnestralen toveren vervolgens de krijger om tot een mediterende monnik. In stilte schrijden we eerbiedig aan de werken voorbij. Aan de voet van het museum stroomt langzaam lui de statige Seine voorbij: een haiku wacht om geschreven te worden. (Yves Joris)

 

Francis Bacon & Giacometti, fondation Beyeler, Bazel

omdat… ik als kind al gefascineerd was door Bacon. Hij spreekt dermate een zuivere emotie aan dat ik het steeds opnieuw op dezelfde manier beleef. Diezelfde soms grimmige, maar nooit levensmoeë kijk op het leven zag ik nu door de combinatie voor het eerst ook bij Giacometti. Door zoveel werk van beide heren samen te zien in zo’n mooie ruimtes wordt een dynamiek gecreëerd die je bij een afzonderlijk werk nooit zal kunnen ervaren. In de expo werd zowel de onderlinge relatie tussen beide kunstenaars benadrukt, wat je als kijker ook nog het gevoel gaf in het hoofd van een goede vriend te mogen kijken. (Mieke Janssens)

 

Private Choices, Centrale for Contemporary Art, Brussel

omdat… Private choices in de Centrale for Contemporary Art in Brussel is mij als tentoonstelling het meest bijgebleven omdat ze 250 kunstwerken toonde die normaal gesproken achter gesloten deuren – in privécollecties – bewaard worden. Tegelijk bood de expo een inkijk in de persoonlijke visies van elf gepassioneerde, en vaak erg discrete/anonieme, kunstverzamelaars, langs een slim opgebouwd parcours dat van de ene verbazing naar de andere voerde. Drie keer bezocht, drie keer met volle teugen genoten. (David De Pooter)

 

Jérôme Zonder, Château de Chambord

omdat… Dwalend door de vele kamers kwam ik in een chambre noire plots oog in oog te staan met onderstaand werk. Jérome laat op pointillistische wijze de sproeten in het gezicht tot leven komen. De grandeur van het kasteel gecombineerd met de sober uitgevoerde werken waar de emoties van afspatten … indrukwekkend! (Gwendolina Willems)

Foundation Giacometti, Parijs


omdat… Foundation Giacometti is een klein en fijn museum in Parijs, geopend in 2018 op de plaats waar Giacometti ruim veertig jaar aan zijn langgerekte beelden werkte. In de verschillende kamers kan je de tijd nemen om de nooit eerder gepresenteerde beelden tot je te laten doordringen. De figuren zijn indrukwekkend door hun eenvoud. Uitgetrokken tot ze bijna volledig verdwijnen in een verticale horizon, waarnaar je kan blijven staren. Fragiele en tegelijkertijd krachtige figuren. Voor mij beelden ze de  eenzame man en vrouw uit die blijven doorgaan en standhouden, tijdloze overlevers. Eentje om nog eens naar terug te keren… (Gwendolina Willems)

‘It almost seemed a lily’ Berlinde De Bruyckere, Museum Hof van Busleyden


Omdat… De Bruyckere zich hier voor het eerst overduidelijk niet alleen fragiel maar ook wellustig toont. De confrontatie tussen de sacrale retabels en de sensuele sculpturen maar ook heel expliciete tekeningen van De Bruyckere zorgt voor een boeiend doch bijna ondraaglijk spanningsveld. (Annelies Vanbelle)

‘Dead poetry’ van Cindy Wright, Kasteel van Gaasbeek


Omdat… Zelden waren een setting en een invulling zo compatibel. De werken van Wright zijn natuurlijk technisch verbluffend maar hier was meer aan de hand. Het was niet alleen kijken naar al die allegorieën van thanatos, maar de vergankelijkheid letterlijk door je aderen voelen stromen, in een kasteel dat beter bestand is tegen de tijd dan wij ooit zullen zijn. (Annelies Vanbelle)

Ann Veronica Janssens, De Pont, Tilburg


Omdat… Het moge melig klinken, maar deze expo bewoog me tot tranen toe. Soms wordt er zoveel schoonheid aangereikt dat het brein het nauwelijks verwerkt krijgt. Janssens’ werk voert je tot zo’n overload. Een Stendhal syndroom was het nog net niet, maar toch een behoorlijk bewustzijnsverruimende ervaring. (Annelies Vanbelle)

Maki Na Kamura en Thomas Lerooy, Museum Dhondt-Dhaenens, Sint-Martens Latem


Omdat… Een verbluffende tentoonstelling van twee mij nog onbekende kunstenaars: boeiend werk van Maki Na Kamura, met vervreemdend mooie landschappen en  verleidelijk eigenzinnig werk van Thomas Lerooy, bij wie vertederende dode vogels een macabere beelden een geheimzinnig universum oproepen. (Monika Macken)

Frederic De Meyer

Frederic De Meyer

Art crunches: Bernard Frize, Banksy, Zou, Chinese art, MadC, Dan Witz
Frederic De Meyer

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

1 Comment

  1. Klopt als n bus , enkel Berlinde nog niet kunnen bezoeken!!! 👍👍

    Post a Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op