De kauwgumkunst van Maurizio Savini

Net zoals bij vele artiesten begon Maurizio Savini‘s carrière vrij traditioneel, maar al snel schakelde hij over van olieverfschilderijen naar meer experimentele materialen zoals aardappelen en brood. Het verhaal gaat dat hij in 1996 in de straten van Rome een doos kauwgum vond. Hij nam de doos mee naar huis en de rest is geschiedenis. In het begin moest hij de kauwgum nog zelf uitpakken, maar nu arriveert de kleverige substantie in grote blokken in zijn atelier. Daar gaat het samen met twee assistenten aan de slag om met een warmtekanon de kauwgum te verhitten om deze rond plexiglas constructies te boetseren. Vervolgens wordt een beschermlaag van formaldehyde en antibiotica aangebracht.

Savini houdt van de suikergeur die bezoekers uitnodigt om het werk van dichtbij te bestuderen. Niet alleen de geur maar ook het materiaal wil hij onderzoeken. ‘Ik hou van kauwgum omdat dit het enige product is dat je kauwt zonder de bedoeling het op te eten. Uiteindelijk eindigt kauwgum in de vuilbak. Ik wil een nutteloos voorwerp toch nog een zekere vorm van schoonheid geven,’ grapt hij. Ondanks de speelse materie en vormgeving schuilt er vaak een harde ondertoon in zijn werk: economische ongelijkheid, het klonen van dieren en ecologische wantoestanden.

 

 

 

Author: Yves Joris

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op