De trauma’s van de oorlog, in kunst gegoten… Ontdek het werk van de Syriër Khaled Dawwa

Kunstenaars temidden van een oorlog. Hoe dramatisch de omstandigheden ook, het blijkt een ongemeen boeiend uitgangspunt, in de manier waarop het leed -fysiek en mentaal-, de ultieme angst, de absurditeit ervan wordt uitgebeeld, maar ook in de inherente boodschap die ze de mensheid bieden.

De werken van de Syriër Khaled Dawwa vertoonde in 2007 nog tekenen van hoop, verwachting, hoewel de personages toen reeds een soort passiviteit inhielden, een daad zonder beweging uitbeeldden, een ingehouden, verborgen energie bevatten. De uitgebeelde mens was geen regisseur van zijn eigen toekomst, maar hij had tenminste nog verwachtingen, een doel misschien. De gebeurtenissen na 2007 veranderden echter radicaal zijn kunst, net als zijn boodschap.

In 2013 werd de buurt waar zijn studio was gebombardeerd. Khaled raakte gewond, werd gearresteerd en gevangengezet voordat hij verplicht werd in het leger van Bachar dienst te doen. Hij deserteert, vlucht Syrië uit naar Libanon en komt na een zware tocht van 18 maanden aan in zijn nieuwe thuisstad: Marseilles.

Zijn werk wordt uiteraard beïnvloed door de gebeurtenissen in Syrië. Hij gebruikt nieuwe materialen, lichtere, zijn onderwerp wordt universeler: personages in een machtspositie, hoewel ze vaak in zichzelf gebald zitten, vastgeroest, aangevreten door de tijd, langzamerhand aan het verslijten. Een metafoor voor de Syrische leider Bachar, uiteraard, maar breder voor alle strijdende partijen, inclusief de ‘internationale coalitie’. Waanzin kent geen afgebakende grenzen.

Zijn boodschap wordt prangender, zijn missie scherper omlijnd: “Mijn verantwoordelijkheid ligt in het het uitleggen wat we beleven, om te verwoorden wat we willen: in vrede kunnen leven”…

 

Artist’s statement naar aanleiding van zijn reeks ‘Compressés’

I’m going to explode, everything inside of me is about to explode.
Close your eyes and imagine you’re completely enclosed within an area of half a square meter.
Surrounded by a load of human beings, in this half-meter by two surface area.
Imagine you are witnessing all the daily details, meals, drinks, cold, pain, nostalgia, games, illness, singing, sleeping, delirium, painting, hunger, insults, death, just in this area, 
Compressed …. And I can’t escape
In this square, I no longer have any contours of my own 
The bodies of the others are mine.
A hand moves, perhaps it’s mine, perhaps it’s his or hers, perhaps it’s ours
“Don’t move” … you’re not allowed to move. 
Compressed 
And I want to sleep … “Learn to sleep standing up”
I want to shout or maybe even cry … “You can, as long as you don’t scream”
Compressed …
The man near me is dead… we’re all dying.
Imagine yourself there…
What day is it?
I want to know the time… I want to be deaf.
I don’t remember their faces… I want my mother… one day I saw her in a dream. 
I want to get out… I will marry every woman when I get out. 
Compressed 
You’re here, now
Someone else is over there
Thousands of others are over there, probably for eternity… over here

Frederic De Meyer

Frederic De Meyer

Art crunches: Bernard Frize, Banksy, Zou, Chinese art, MadC, Dan Witz
Frederic De Meyer

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

3 Comments

  1. Indrukwekkend. Hebt u ook een idee waar we dat werk van Dawwa kunnen zien? Ergens in België, of enkel in Marseille?

    Post a Reply
    • Heden enkel in zijn galerij in Marseilles, hij heeft voor zover we kunnen zien geen tentoonstellingen gepland voor de rest van het jaar. Maar we volgen het op en laten zeker iets weten wanneer hij dichterbij te zien is!

      Post a Reply
  2. Dat komt binnen ! Heel pakkend.

    Post a Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op