Highlights van de herfstveilingen in New York: nieuw recordbedrag voor een Hopper

Claude Monet – Le Bassin aux Nymphéas (1919)

Vorige week veranderde niet minder dan 2,04 miljard dollar aan kunst van eigenaar in New York in de herfstveilingen. Enerzijds waren er de ‘impressionist & modern’ veilingen, anderzijds de ‘post-war & contemporary’, en als kers op de taart was er ook nog de extra ‘American art’ veiling bij Christie’s met een deel van de private collectie van Barney Ebsworth. Voor wie door de bomen het bos niet meer ziet, een overzicht!

Vincent Van Gogh – Coin de Jardin avec Papillons (1887)

Beginnen deden we met de impressionisten en modernen bij Christie’s op 11 november. Daar begonnen ze meteen sterk met een totaal van $279,2 miljoen (inclusief kosten) op 61, waarvan 52 verkocht werden. Meteen opvallend binnen de onverkochte loten is het aantal topwerken dat geen nieuwe eigenaar vond. De grote kopers lijken steeds meer genoeg te krijgen van te hoog geschatte toploten, zo bleef onder andere de “Coin de jardin aves papillons” uit 1887 van Vincent Van Gogh onverkocht (het bieden stopte aan $30 miljoen), net als twee Picasso’s. De (te) hoge schatting voor het werk van Van Gogh (lage schatting: $40 miljoen) is te verklaren door het succes van “laboreur dans un champ”, ook door Van Gogh, dat vorig jaar bij Christie’s nog $81,3 miljoen opbracht. Hiermee is er zeker nog geen sprake van een crash in de kunstmarkt, maar eerder van een correctie naar de meer stabiele resultaten in 2016.
Monet daarentegen deed het een stuk beter, zijn “Le bassin aux nymphaés” uit 1919 ging na een heftige biedingsstrijd voor $31,8 miljoen naar een anonieme Aziatische koper aan de telefoon.

René Magritte – Le principe du Plaisir (1937)

Een dag later was het tijd voor een Belgisch feestje bij Sotheby’s. Zij schatten “Le principe du plaisir” van Magritte op maximum $20 miljoen, maar het bracht maar liefst $26,8 miljoen op. Daarmee loste het niet enkel ruimschoots te verwachtingen in, maar vestigde het meteen ook een nieuw veilingrecord voor Magritte. De New Yorkse dealer Emmanuel Di Donna stelt dat het werk van Magritte tot nu toe onderschat werd op veiling en we met dit resultaat een terechte correctie zien naar de prijzen op de private markt toe. Sotheby’s heeft lessen kunnen trekken uit de resultaten de avond voordien en veranderde last-minute in overleg met zijn klanten nog snel heel wat minimumprijzen van zijn toploten. Hiermee konden ze toch ook een mooi resultaat voorleggen van $315,8 miljoen op 65 loten, waarvan 49 van eigenaar mochten wisselen.

Edward Hopper – Chop Suey

Willem De Kooning – Woman as Landscape

Dat brengt ons bij de kers op de taart. Alsof er in de gewone seizoensveilingen nog niet genoeg moois te verzamelen viel, werd vorige week ook een deel van de collectie van Barney Ebsworth verkocht bij Christie’s. Met een totaal van $317,8 miljoen, plaatst het zich in de top vijf van meest waardevolle collecties die ooit op veiling werden aangeboden. Twee toploten trekken vooral de aandacht, Edward Hopper’s “Chop Suey” en Willem De Kooning’s “Woman as landscape”. Deze laatste zei over dit werk ooit “Flesh was the reason oil painting was invented”, als dat niet tot de verbeelding spreekt… Het werd dan ook verkocht voor maar liefst $68,9 miljoen, maar haalde daarmee maar net zijn lage schatting. “Chop Suey” van Edward Hopper bracht $91,8 miljoen op en is daarmee niet alleen het duurste lot van de week, maar verdubbelt zo ook het vorige veilingrecord voor de artiest. In totaal werden in de Ebsworth veiling niet minder dan 15 records gevestigd, al blijven de meeste resultaten flirten met de lage schatting.

Jean-Michel Basquiat – Untitled (Pollo Frito) (1982)

En hiermee duiken we tenslotte het laatste deel van de herfstveilingen in, de Post-War & Contemporary sales waarbij Sotheby’s als eerste mocht. Ze bevestigden hier de voorgaande trend met vooral opmerkelijk goede resultaten binnen de ‘midden-markt’ en voor belangrijke artiesten binnen groeiende markten met nog meer potentieel en mindere resultaten bij de toploten. Slechts 7 loten haalden meer dan $10 miljoen, maar met een totaal van $362,6 miljoen werd een erg mooi resultaat neergezet. Het kon rekenen op een grote variatie aan kopers en wist zo bijna de totale hoge schatting te halen. Het duurste werk van de avond was Gerhard Richter’s “Abstraktes Bild (1987)”, maar net zoals de rest van de week werd met $32 miljoen een erg matig resultaat neergezet, ondanks de zeer sterke herkomst (de diptiek kende nog maar 1 eigenaar en was dus nog nooit op de markt gekomen). Het cover-lot van de avond, Jean-Michel Basquiat’s “Untitled (Pollo Frito)” werd vooraf op minstens $25 miljoen geschat en behaalde slechts een teleurstellende $25,7 miljoen.

Francis Bacon – Study of Henrietta Moraes Laughing

Op de laatste avond bracht Christie’s zonder twijfel het meest fascinerende lot van de week, “Portrait of an Artist (Pool with two Figures)” uit 1972 van David Hockney. Het is zo wat de heilige graal binnen het oeuvre van de steeds populairder wordende Britse artiest en werd zonder bodemprijs én zonder garantie door een derde partij aangeboden. Dit is ongezien op dit niveau en voegde dus nog extra spanning toe na de wisselende resultaten voor de toploten. Het bieden duurde meer dan 10 minuten, waarin iedereen in de zaal ofwel leek mee te bieden ofwel zijn adem leek in te houden. De hamer viel uiteindelijk op $80 miljoen (exact op de officieuze schatting), wat het totaal met kosten op $90,3 miljoen brengt. Hiermee verpulverde Hockney het voorgaande record van Jeff Koons is hij nu de duurst verkochte nog levende kunstenaar op veiling ooit. In totaal haalde Christie’s deze avond $311,8 miljoen op en zit het daarmee Sotheby’s op de hielen. Dankzij zijn prachtige provenance bracht op dezelfde avond een klein portret van Henrietta Moreas door Francis Bacon ook nog vlot $21,6 miljoen op.

David Hockney – Portrait of an Artist (Pool with two Figures) (1972)

Algemeen is het positief ten eerste te kunnen concluderen dat de markt een nieuwe focus kent op minder grote namen en er zo een nieuwe wind komt en ten tweede dat er nog steeds erg veel belang gehecht wordt aan de provenance van de werken. De invloed van de Aziatische markt die de voorbije seizoenen voor vaak hallucinante resultaten zorgde, lijkt te temperen en maakt opnieuw plaats voor slim kopen in plaats groots kopen. Ik kijk alvast uit naar volgend seizoen!

https://www.christies.com 

https://www.sothebys.com/en/

Author: Mieke Janssens

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op