‘Reuzen’ uit de Marokkaanse hedendaagse kunst #1: kalligrafie

Op rondreis door Marokko hadden we een gesprek met een Franse kunstenaar die zich in de buurt van Marrakech heeft gevestigd. Gevraagd naar welke Marokkaanse kunstenaars de moeite zijn om te ontdekken en te volgen, wees hij ons op een aantal hedendaagse kunstenaars waarvan de meesten in de jaren ’50-’60 zijn geboren, en die nog steeds actief zijn.

Uit verder onderzoek blijkt dat deze kunstenaars alleszins een brede fanbasis hebben. Niet enkel de Marokkaanse elite zal zich naar het voorbeeld van Koning Mohammed VI, zelf een verwoed verzamelaar, op deze markt storten, maar ook de internationale kunstscène kijkt met groeiende belangstelling naar deze kunstenaars, zo blijkt uit de prijzen die ze halen op de veilingmarkten wereldwijd -de meesten halen vlot enkele tienduizenden euro’s, Farid Belkahia haalt zelfs regelmatig de 6 cijfers.

Hoog tijd om op ontdekkingstocht te gaan…

Kalligrafen blijven hoog aanzien genieten in Marokko, maar ook erbuiten. Dat heeft met traditie en geschiedenis te maken, uiteraard. Hoewel een aantal hedendaagse kunstenaars de kunst van kalligrafie een frisse, moderne adem bieden, blijft het een kunstvorm dat diep is ingeworteld in de cultuur van Marokko. De Westerse kijker zal dan weer de zweem van mysterie en de aantrekkingskracht van het oriëntalisme ervaren…

In de recente kunstgeschiedenis zijn er alleszins een aantal kalligrafen die wereldwijd hoog worden aangeprezen. Ontdek ze mee:

Mehdi Qotbi

De artistieke roeping van Qotbi ontstond na een ontmoeting met de legendarische kunstenaar Jillali Gharbaoui. Hij werd bewogen door diens intrinsieke poëtische kwaliteit, die hij in zijn werk overnam. Deze ontmoeting, en de weg die hij in de kunsten zou inslaan, werd overigens een redding voor de jongen die in de sloppenwijken van Casablanca is opgegroeid, in een huishouden dat door geweld en verwaarlozing werd gekenmerkt. Dat hij intussen cultuur-ambassadeur is geworden voor Marokko en volop de steun geniet van de Koning, mag gerust een voorbeeld genoemd worden voor de kansarme jeugd van Marokko -en erbuiten…

Zijn werk bestaat weliswaar uit kalligrafische elementen, maar zijn evengoed schilderwerken op zich:

 

Nourredine Daifallah

Daifallah hield zijn eerste tentoonstelling toen hij 17 jaar was. Een roeping die hem niet meer zou loslaten, zo blijkt. De 58-jarige kunstenaar legde zich eerst toe op meer traditionele kalligrafie, maar gaandeweg, en vooral vanaf 2008, kreeg zijn werk een resoluut modernere, gedurfdere vorm. Soms werden de structuren onvoorspelbaarder, of kregen de lettertekens een wildere en meer prominente rol.

 

 

Larbi Cherkaoui

De wat jongere Cherkaoui legde zich van meet af aan toe op een modernere vorm van kalligrafie. De letters zijn woesters, soms nagenoeg figuratief, maar het zijn vooral de toonaarden die opvallen in zijn werk. “The lighting effects enhance the warm colors and quality of the pigments. It sometimes feels like assisting in graphic resolutions of a new genre with a tendency to verticality : symbolic allusions to severely truncated lettering, which probably is intended exclusively for the eye, except for the sound. The emotional writing is void of any aestheticism, translated energetically in pure abstract forms“, aldus Abderrahman Benhamza.


Volgende week: Marokkaanse hedendaagse abstracte kunstenaars

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op