Reuzen uit de Marrokkaanse kunst (#3): figuratieve kunst

Op rondreis door Marokko hadden we een gesprek met een Franse kunstenaar die zich in de buurt van Marrakech heeft gevestigd. Gevraagd naar welke Marokkaanse kunstenaars de moeite zijn om te ontdekken en te volgen, wees hij ons op een aantal hedendaagse kunstenaars waarvan de meesten in de jaren ’50-’60 zijn geboren, en die nog steeds actief zijn. ‘Oude reuzen’, noemen we ze, gezien ze ook erg in de smaak vallen bij een jong verzamelaarspubliek, ondanks de prijzen van hun werk, die zich vaak in vijf cijfers uitdrukken.

We schreven het reeds in de vorige post, figuratieve kunst is niet meteen een evidentie in de Islamwereld. Er bestaat nog een zekere schroom om de menselijke figuur af te beelden, wellicht uit vrees om het op die manier te verafgoden, wat volgens de regels van de Koran strikt verboden is. De regel, of de interpretatie ervan, is rekbaar, uiteraard. Figuratieve kunst is zeker niet helemaal verbannen of voor het oog verborgen, maar al is het in vergelijking met de Westerse kunst minder dominant, het is allerminst onbestaand.

Deze week nemen we een kijkje naar enkele figuratieve kunstenaars uit Marokko.

Farid Belkahia

De in 2014 overleden kunstenaar Farid Belkahia geldt als een van de belangrijkste moderne kunstenaars uit Marokko. ‘Figuratief’ is in zijn geval een wat ruim begrip, gezien veel van zijn werken evengoed abstract aanvoelen. Vast staat dat hij als eerste Marokkaanse kunstenaars zowel de traditionele als de Westers-koloniale invloeden losliet om een volledig eigen stijl te ontwikkelen, op diverse dragers als schapenvellen en -later- bronzen sculpturen. Een jaar na zijn dood werd een museum geopend in zijn voormalig atelier, volledig gewijd aan zijn kunst, klik hier voor alle info!

Mahi Binebine

Wiskundige, auteur, beeldhouwer, schilder… Binebine is alleszins een merkwaardige en veelzijdige kunstenaar. In zijn tekeningen schuwt hij het zelfs niet om veelvuldig pek te gebruiken als materiaal. Zijn invloeden zijn alleszins talrijk. Zijn verblijven in Parijs en New York, voordat hij in 2002 naar Marrakesh terugkeerde, zullen daar niet vreemd aan zijn. Zijn werk werd tevens opgenomen in de collectie van het Gugenheim in New York, als referentie kan dit gelden, al blijft zijn werk op zich voldoende om er de kwaliteit van te waarderen…

Bouchaïb Maouai

Fondée essentiellement sur l’anachronisme et l’humour, elle interroge la course folle de l’humanité et sa souffrance éprouvée dans l’obsession des déplacements incessants. À travers des figures fugitives se vivent (se voient), dans un fourmillement de signes, la joie et la déception, la fête et la tragédie de l’existence humaine…, le tout dans une concentration plastique où s’entremêlent Préhistoire et Epoque contemporaine…

Op de kruising tussen gravure, schilderijen en beeldhouwwerken, spelend met humor en tegenstrijdigheden, schipperend tussen gevoelens van vreugde en teleurstelling, het werk van de in Marseilles werkende Maouai is op zijn minst eclectisch te noemen. Referenties naar oer-symbolen zorgen vaak voor een primitieve uitstraling, al zitten er in de werken verwijzingen naar hedendaagse (wel, misschien universele) maatschappelijke problemen. Niet verbazend dat hij in Essaouira is geboren en getogen. Er gaat van de kunst uit deze relaxe kustplaats een onschuld en spontaneïteit uit die zelden elders te bespeuren valt…

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op