Tussen precisie en chaos… interview met de Iraanse kunstenares Shirazeh Houshiary

I set out to capture my breath, find the essence of my own existence, transcending name, nationality, cultures”, liet de Iraanse kunstenares Shirazeh Houshiary in een interview optekenen. Het is tekenend voor haar artistieke evolutie. Nadat ze in de jaren ’70 naar Londen verhuisde en er kunst ging studeren, vervoegde ze in de jaren ’80 de New British Sculpture beweging met onder meer Anish Kapoor en Tony Gragg. Gaandeweg ging ze zich echter meer en meer toeleggen op het tweedimensionale doek, in een poging zich to ontdoen van structuur.

De werken uit de laatste jaren hebben meer weg de van monochrome doeken van een Rothko of Kandinsky. Maar vergis je niet, de grote vlakken krioelen van religieuze en spirituele verwijzingen. Al worden de kalligrafieën met gedichten van (onder meer) Rumi onleesbaar gemaakt, ze blijven intrinsiek op het doek aanwezig. Zo schipperen haar doeken steeds tussen het oneindig grote en het oneindig kleine, ze verworden tot een ‘fusie van precisie en chaos’. Een spirituele oefening, zo blijkt uit het interview hieronder. De grote vormen die als basis voor haar werk dienen zijn geen representaties van bestaande vormen, ze nemen vanuit zichzelf een vorm aan, ze worden vorm.

Een serieuze evolutie voor iemand die steeds de volledige controle wou houden over haar creaties, maar dit proces van loslaten heeft haar enorm veel bijgeleerd over zichzelf, het proces is volgens de kunstenares een vorm van zelfontdekking.

Intrigerend alleszins…

 

 

 

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op