‘Kunst en twijfel’, een gesprek met Ante Timmermans

© Ante Timmermans

© Ante Timmermans

Ik ontmoette de tekenaar- beeldhouwer- performance artist Ante Timmermans in 2013 voor een interview. Timmermans had er toen een bijzonder druk jaar op zitten, met zijn werk voor Manifesta 9, de Canvasconnectie, architectuurbiënnale, eigen tentoonstellingen en het publiceren van een eigen boek. Naar eigen zeggen vond hij dat jaar nagenoeg geen tijd meer om te twijfelen, om te zoeken. Nochtans ligt dat twijfelen en zoeken aan de basis van zijn werk:

“Ik geloof niet in een definitief product dat af is. Dat voel je ook in mijn werk: er is altijd een bepaald proces aanwezig omdat mijn beelden zich ontwikkelen. Ik heb bij mijn beelden ook nooit zoiets van: “Nu heb ik het eens gezegd.” Het blijft een zoektocht. Nu hoe langer ik bezig ben, hoe moeilijker het wordt om de tijd en de ruimte te vinden om werk te laten groeien, om te twijfelen en te zoeken.”

Een paradox? Het zou alleszins niet de enige paradox zijn in het leven van de kunstenaar, bijvoorbeeld over de verlammende werking van de twijfel die hem zo kenmerkt:

© Ante Timmermans

© Ante Timmermans

(…) ik ben dus niet echt in het atelier productief, omdat de twijfel ook kan verlammen. Maar die verlamming is natuurlijk ook angst om de twijfel te tonen. Terwijl dat net ook heel interessant is en ik nog meer moet leren mijn twijfel en kwetsbaarheid te tonen. Het werkt eigenlijk altijd dubbel.

 

Ik vroeg hem of dit nu net het verschil is tussen tekeningen en schilderijen. Aan een schilderij gaat veelal een uitvoerige studie vooraf, talrijke tekeningen die in een schilderij een ‘definitief’ karakter geven. Maar de tekeningen blijven daarom in essentie een zoektocht. Zelf zegt hij hierover:

“Ikzelf zie niet zoveel verschil tussen een tekening of schilderij: ik kijk gewoon naar dingen die me boeien. Mijn tekeningen zijn een denkproces. Dat is voor mij dan ook belangrijker dan wat je echt te zien krijgt: de esthetiek of de schoonheid van dat beeld. Al ben ik natuurlijk met een zekere schoonheid bezig, omdat dat een middel is om het over te brengen of de kijker aan te spreken. Ik merk ook dat de meest afschuwelijke beelden mij kunnen aanspreken. Lelijkheid kan ook schoon zijn.”

timmermans3

© Ante Timmermans

Het werk van Timmermans is in essentie op zichzelf gericht. Niettemin heeft het ook een communicatieve functie. Is het daarom dat hij meer en meer woorden verwerkt in zijn kunst?

“Door het rondtrekken op verschillende plaatsen en in verschillende landen, communiceerde ik ook steeds meer en meer in verschillende talen. Van daaruit zag ik een mogelijkheid met tekst, ik mixte talen en speelde met woorden en zo ontstonden er nieuwe associaties en een nieuwe opening. Wat overeenkwam met de associatieve beeldende manier van denken dat reeds in mijn werk zat. De woorden op de tekeningen geven een bepaalde denk-richting aan, maar ze verklaren niet, ze leggen niet uit, integendeel … vaak verwarren ze.”

(het volledige interview vind je op mijn blog, en in mijn boek)

Het werk en de komende tentoonstellingen van Timmermans kan je volgen op zijn website: http://www.antetimmermans.de/

 

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op