Het landschap in de hedendaagse kunst (#4): drie Belgische abstracte landschapsschilders

De laatste weken gingen we op zoek naar hoe hedendaagse kunstenaars met het landschap als onderwerp omgaan. Menig kunstenaar tracht het onderwerp te behandelen als -of om te dopen tot- een abstract gegeven. Dat kan op verschillende manieren. Inzoomen tot het kleinste detail, het onderwerp zo dens weer te geven dat je door de bomen het bos niet meer ziet, bij manier van spreken, of op een nagenoeg wetenschappelijke manier. We bekijken deze week het werk van drie Belgische kunstenaars die elk op hun manier met het onderwerp om gaan. Ontdek even mee:

Nils Verkaeren

De landschappen van Nils Verkaeren, die momenteel te zien zijn bij Kusseneers Gallery, lijken op het eerste oog uit pure verbeelding te zijn ontsproten. Nochtans vinden ze hun oorsprong in concrete herinneringen aan zijn reis naar Argentinië. Herinneringen zijn nooit precies, uiteraard. Misschien is het daarom dat de recente werken een uiting zijn van een proces van opbouw en afbraak, constructie en deconstructie. Een oefening in het heropbouwen en tegelijk relativeren van de herinnering…

courtesy Kusseneers Gallery

Klik hier voor alle info over de tentoonstelling Prohibido Pintar: Area Protegida’ met werk van Nils Verkaeren bij Kusseneers Gallery

Patrick Verlaak

“Mijn werk gaat over beelden die we vormen om ons in tijd en plaats te oriënteren, zowel fysiek als mentaal”, aldus de Gentse kunstenaar Patrick Verlaak. Dit moet je echter niet letterlijk nemen. De werken van Patrick geven geen richting, tonen geen weg, daarvoor zijn ze te dens. Je zou er landschappen in kunnen herkennen, niet voor niets laat hij zich inspireren door zijn wandelingen in Umbrië en Toscanië, maar niettemin zijn het veel meer dan landschappen. Hijzelf spreekt over de magie en het scheppend vermogen van zulke plekken, de onderliggende betekenis ervan, die we als mens nooit echt zullen vatten. Het gaat dus ook over de beperkingen van de mens, het landschap als utopie, in zekere zin.

(foto’s courtesy De Buck Gallery)

Dan Fauré

Daan’s landschappen zijn het resultaat van een gelaagde reflectie over het landschap, waarbij aan de oorspronkelijke herinnering een aantal processen worden toegevoegd. Beste is misschien de kunstenaar zelf aan het woord te laten:

“In dit werk reconstrueer ik een landschap in drie lagen. In de eerste laag leg ik de eigen herinnering aan een mooi stuk natuur. Omdat die fragmentarisch en onvolledig is, voeg ik een tweede laag toe waarbij ik me baseer op principes uit de geomorfologie om overgebleven delen van het landschap te reconstrueren. Ten slotte vertrouw ik voor de invulling van de laatste details op wat ik het ‘genetisch evolutionair geologisch geheugen’ noem: de ‘afdruk’ die we als collectieve soort van generatie op generatie via de genen doorgeven door de beleving en aanpassing aan verschillende geologische tijdperken.

Dit schilderij komt uit een project met titel ‘Cloud Valley’ waarin het hierboven beschreven proces werd toegepast op verschillende schilderijen. Het betreft een volledig nieuwe, door de wetenschap geïnspireerde manier om landschapskunst te creëren. Het resultaat is een ‘naturalistische’ compositie: een spiegelbeeld van hoe de natuur zou schilderen mocht het daartoe de kans hebben.”

 

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op