De schoonheid van gewone voorwerpen, over het werk van Gert Scheerlinck

© Gert Scheerlinck, In Transit, 2015

© Gert Scheerlinck, In Transit, 2015

 

Je ziet een ketting, hangend, en een stukgescheurde band ruwweg in het midden ervan.
Een ketting, een stuk band.

Je zou er onachtzaam aan kunnen voorbij lopen. Per slot van rekening zijn het zaken die een aandachtige chauffeur dagdagelijks langs de kant van de weg ziet verschijnen, als hij ervoor kiest aandachtig zijn omgeving in zich op te nemen. Als ie daar de tijd voor heeft.

Een ketting, een stuk band erover.

Oefening: je ziet een ketting en een stuk band aan de muur van een tentoonstelling hangen. Wat denk je dan?

Helpt het om in symbolen te denken? Het de kunstenaar zelf te vragen, in dit geval Gert Scheerlinck? Het stukje band? Een verwijzing naar het op weg zijn, naar het reizen. De ketting? Wat ons vasthoudt, wat ons verhindert om op weg te gaan, om weg te zijn. Spanningsveld, in een eenvoudig beeld.

Je kan het de kunstenaar vragen. Of je kan jezelf bevragen bij het zien van een ketting, en een stukje band erop. Wat zie je werkelijk? Zelfs los van de betekenis, van de herkomst van wat je ziet: wat zie je? Een beeld? Een gedachte? Van wie dan? Een reflectie van de jouwe?

“Van niets kunst maken” is geen nieuwe betrachting. ‘Arte Povera’ is niet veraf, en Gert Scheerlinck refereert er naar hartenlust naar (Merz, Zorio, maar ook Tàpies, Rauschenberg en, uiteraard, Duchamp). Maar het is niet omdat het uit niets bestaat, dat er niets meer is. Het is niet omdat iets langs de kant van de weg ligt, dat het geen schoonheid meer bevat. Integendeel.

Heeft Gert een boodschap? Zou je kunnen vragen wanneer je zijn ogenschijnlijk eenvoudige kunstuiting aanschouwt. We kunnen het bevestigen: er schuilen talrijke boodschappen achter zijn werken, vaak maatschappijkritische, soms autobiografische, steeds gevoelige.

Maar op zich maakt het weinig uit, het is de toeschouwer die er ‘zijn’ werk van moet maken. Dit leidt echter tot een paradox: minimalistische kunst als dat van Gert maakt het ons als toeschouwer moeilijker om ons zijn kunst eigen te maken. Hoe minder er is, hoe moeilijker verstaanbaar.

Feitelijk zijn we als toeschouwer snobs geworden (ikzelf als eerste): we willen grootsheid, ambacht, vernuft, verbazing. Maar wat doen we met de schoonheid van de gewone, banale dingen? Bitter weinig.

Gert maakt er kunst van.

 

Het werk van Gert Scheerlinck is nog tot 16 mei te bekijken op SALON DU PRINTEMPS, ZERP Gallery, Rotterdam
…en van 13 mei tot 25 juni op de expo MORE CANVAS, PLEASE bij Sofie Van de Velde Gallery, Antwerpen

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op