Focus op een kunstwerk: Nancy Slangen “Cosplayer #9”, een ondoordringbaar mysterie

Nancy Slangen, Cosplay #9 bij Kusseneers Gallery

Grote collages met daarop geschilderde figuren, wezens, decors… Hoe barok of explosief het werk van Nancy Slangen op het eerste gezicht ook lijkt, rond de kunstenares hangt een moeilijk doordringbare sfeer. Nancy ademt iets mysterieus uit zonder dat het een pose is.

Ook haar werk laat zich op die manier lezen. Je kan afgaan op de felle kleuren, maar ze camoufleren de onderliggende inhoud. Tragiek en soms ook mystiek. Met dit werk ben je nooit klaar. Zeg niet: “OK, gezien”.

Haar recente reeks heet Cosplayers, een vorm van performance art uit Japan, waarbij de deelnemers gebruikmaken van kostuums en accessoires om een bepaald personage of idee uit te beelden. Elke entiteit uit de echte of virtuele wereld, levende organismes of levenloze objecten, krijgen hierin antropomorfische vormen. Vaak wordt het geslacht verwisseld, waarbij de vrouwen mannenrollen spelen en vice versa.

De personages zijn dus de ander. Onvermijdelijk belanden we bij de poëzie van Rimbaud: “Je est un autre”. Achter het oppervlak gaat een andere realiteit schuil. De personages zijn doorgaans vrouwen, of in meisje verklede mensen. Ze staren met grote ogen naar de wereld en bewegen zich in  een surrealistisch decor. Ze ondervragen de kijker en dagen uit zonder uit te nodigen. Er gaat ook een sensualiteit of erotiek vanuit. Weliswaar één die je niet wil ervaren omdat ze grensoverschrijdend wordt. Ik bespeur de sfeer van Batlhus’ werk.

Helemaal intrigerend wordt het als je in elk werk meent Nancy Slangen zelf te herkennen. Ze blijft flegmatisch bij de opmerking en antwoordt nuchter: “Gaat niet alle kunst over de kunstenaar zelf?”.

Ik blijf hangen bij een werk met veel religieuze iconografie: op de achtergrond een Maria die weliswaar de mond is afgeplakt en de jonge Jezus wiens gezicht is weggevaagd. De aanbiddende aartsengel heeft een zwart balkje op zijn ogen. Vrouwen/meisjes staan vooraan, waarbij één van hen angstig lijkt. Een priester staat met zijn rug naar het publiek en op zijn achterhoofd prijkt het fameuze goddelijke oog. Een slang wentelt zich wellustig tussen het gezelschap en hapt naar de hostie. De slang voelt zich thuis in deze beklemmende biotoop. De kijker voelt het onheil dat dreigt of is geweest.

“Ik hou van iconen”, verraadt Nancy me. “De manier waarop de onderlinge verhouding van de personages wordt weergegeven is intrigerend”. Ik zie de link, ook haar figuren staan voor veel meer dan ze eerst lijken te vertellen. Het werk van Nancy Slangen is ongelooflijk rijk. Je blijft ernaar kijken, het schiet wortel in je hoofd.


Haar eerste tentoonstelling hield ze zowat een jaar geleden samen met andere kunstenaars, in oktober hield ze een eerste solotentoonstelling bij Paul Kusseneers (Brussel). Klik hier om meer werk te ontdekken, of blijf ons volgen om op de hoogte te blijven!

Author: Jan Leysen

Share This Post On

2 Comments

  1. Beste Jan, ik vind dat niet zo flegmatisch om te zeggen dat alle kunst over de kunstenaar zelf gaat, nuchter misschien wel. Het is een rake opmerking, maar ik weet ook niet of dat tenslotte zoveel zegt. Niet elk schilderij is een zelfportret, omdat het over jezelf gaat. dat is dan weer iets anders, vind ik. Peter, Herr Seele, Oostende

    Post a Reply
  2. Nog een detail: jammer dat bij jouw artikel geen datum staat. dank. Peter, Herr Seele

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op