Op zoek naar het kwetsbare in de mens… ontdek het werk van Ine Lammers

Nog tot 21 december kan je in het cultuurcentrum De Borre in Bierbeek nieuw werk van Ine Lammers zien. ‘Rauw’, heet de reeks. Oorspronkelijk een werktitel, maar uiteindelijk kwam de kunstenares tot de conclusie dat de titel de reeks goed omvatte. Misschien wel haar hele oeuvre, zou ik durven stellen, na mijn gesprek met Ine.

Dit zou weliswaar tot een verkeerde interpretatie van haar werk kunnen leiden. ‘Rauw’ is het zeker, niet in de zin van duister en ruw, maar in de zin van eerlijk, zuiver, ontdaan van al het overbodige. Het is het resultaat van een taboeloos zelfonderzoek, en in deze oefening komen onvermijdelijk ook de kleine en grote wonden, diepe en minder diepe littekens tevoorschijn. Zonder deze is een mens niet volledig. Het rauwe maakt integraal deel uit van wat ons tot een persoon maakt. Perfectie is een illusie, en schoonheid is saai. Of eerder: rauwheid kan ook mooi zijn.

Ine Lammers (2016)

Ine Lammers (2016)

 

Niet dat Ine deze littekens uitvergroot. Zij zijn niet het centrale thema van haar werk. Universele thema’s als eenzaamheid en leed doorspekken haar werk, maar worden besprenkeld met poëzie, esthetiek en, steeds vaker, humor. Een soort evenwichtsoefening wordt het, een kantelmoment, een aarzeling tussen twee uitersten, tussen twee potentiële staten van zijn. Daardoor juist beide tegelijk.

Daar ligt misschien wel de essentie van haar werk, want in deze balancing act onthult Ine meer de kwetsbaarheid van de mens dan zijn kwetsuren. Oorzaak eerder dan gevolg. De primaire essentie van de mens, nog voor hij een bepaalde weg uitgaat. Een trauma of een wonde is niet anders dan een doorgang tot een diepere laag van de mens, daarom moet die ook onder ogen worden gezien. Of getoond, in het geval van een kunstenaar. Het is een essentieel onderdeel van de zoektocht.

Dit maakt haar werk ook essentieel vrouwelijk. Natuurlijk, alle mensen zijn kwetsbaar, maar zijn ze dat niet voor verschillende zaken? Het kan de suggestief seksuele spanning verklaren in sommige werken, of het gebruik van het boek ‘Le deuxième Sexe’ van Simone de Beauvoir als canvas voor een recente reeks.

lammers_lovecase-lv

 

De zoektocht die Ine onderneemt is van nature bodemloos. Het is dan ook normaal dat ze op haar pad een zekere evolutie ondergaat. Zo is haar kleurpalet bijvoorbeeld soberder geworden. Waar ze een aantal jaren terug expliciete kleuren nodig had om haar zoektocht te duiden, kan ze dit nu op andere manieren. Meer aandacht voor de figuratie. Meer doen met de diepgang van materialen -houtskool en olieverf. Meer spelen met verschillende uitingsvormen – schilderen en tekenen. Maar ook haar centraal thema uitdiepen op andere manieren. Haar zoektocht is nog lang niet voorbij…

Ine Lammers, On Tenderness IX (2016)

Ine Lammers, On Tenderness IX (2016)

 

Een boeiende zoektocht alleszins, en zeker een kunstenares om op te volgen!

Je kan meer werk van Ine ontdekken op haar website, en haar werk zelf ontdekken tot nog tot 21 december kan je in het cultuurcentrum De Borre in Bierbeek.

Ine Lammers, Het Ongeziene (2016)

Ine Lammers, Het Ongeziene (2016)

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

4 Comments

  1. Diep – gang, op zich al weergalmend – is de te volgen richting en treedt naar voor in de recente reeks. Breekbaar interessant Ine !

    Post a Reply
  2. bij de vernissage werd het voor mij onmiddellijk duidelijk dat Ine sterk werk aflevert met veel dieptegang. Het werk moet me onmiddellijk raken, direct, op het moment van de eerste aanblik. Ik ben blij dat ik 2 werkjes van Ine in mijn collectie heb opgenomen. Namasté. Bruno

    Post a Reply
  3. … omdat ik “een sprong” in haar werk verwachtte, ben ik naar Bierbeek afgereisd, de R0 voorbij – én bij het binnenkomen van de ruimte in het CC werd mijn invoelen bewaarheid ! Met Bruno Rouffaer deel ik dezelfde maatstaf: het totaal ‘onmiddellijk geraakt-zijn’ in vorm, kleur, benadering … zonder enige uitleg / geen verklaring. De esthetische ontroering. Punt. ‘Het Ongezien’ is haar (verlangen naar haar) partner; wàt ’n trots Peter !
    ’n Houtskoolimpressie van haar vlugge hand neemt hier ’n centrale plaats in mijn schrijf- en leesruimte.
    Voldaan ben ik / zijn wij naar Gent teruggekeerd.
    (de Jouissance-wand hoefde voor mij niet: leidt de grootsheid der andere werken af)
    You’re a great woman, Ine. Ik leg even mijn ogen dicht, nu … Jos

    Post a Reply
  4. Als voorbereiding op mijn bezoek aan Ine’s tentoonstelling bekeek ik haar website.
    Blijkbaar enkel goed voor het invullen van een vooringenomen verwachtingspatroon.

    Het is geen kwantitatief grote tentoonstelling. Met mijn gehaast karakter was ik snel rond.
    Tijd voor een 2e ronde. Een derde.

    De vierde was de beste. En de enig goede. De schilderijen bewegen en stellen vragen die ik mee naar huis nam.
    Ik zet een schilderij van Ine op mijn wish list. Hopen maar dat het /een antwoord mee komt.

    Ik ben er zeker van.

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op