‘The trail’, een nieuwe wending in het werk van Koen Fillet?

Wie de werken van Koen Fillet sinds zijn nieuwe start als kunstenaar aanschouwt, zal een gevoel van verbazing nauwelijks kunnen onderdrukken. De stijl is weliswaar herkenbaar, homogeen, maar de thema’s die hij aankaart lijken alle richtingen tegelijk uit te gaan.

Serendipiteit, lijkt het wel. Het zoeken naar iets en in dat proces iets anders vinden. Niet helemaal hetzelfde als toeval, maar het komt in de buurt. Mocht je het naslagwerk van Umberto Eco over het verschijnsel ooit lezen, zal je begrijpen welk belang serendipiteit heeft gehad in de wereldgeschiedenis, maar dat blijkt evenzeer het geval in de -weliswaar kleinere- artistieke geschiedenis van Koen Fillet. De sequentie van zijn werken vormt geen logisch geheel, maar het werk als geheel is daarom niet ontdaan van logica…

Het mag dus verrassen dat de kunstenaar nu een reeks tentoonstelt die thematisch wèl samenhangend is. In 19 werken beeldt hij vanuit verschillende invalshoeken bouwvallige, door groen overwoekerde trappen en leuningen, die hij in een Youtube-filmpje over een inspectietocht op de Isle of Wight zag. Het licht- en lijnenspel van het beeld intrigeerde hem meteen, en hij verwerkte het in een klein schilderij. Maar het thema liet hem niet los, het bood hem een mogelijkheid om vanuit verschillende perspectieven in- en uit te zoomen in wat hij snel als een architecturale compositie aanzag.

trail-jpg-nggid03224-ngg0dyn-0x0x100-00f0w010c010r110f110r010t010

(foto: Koen Fillet)

‘Ach, ik doe maar wat’, zegt Koen Fillet me tijdens ons gesprek naar aanleiding van de tentoonstelling. Valse bescheidenheid? Het experimenteren met hetzelfde beeld doorheen 19 werken neigt toch naar het bestaan van een zeker plan, lijkt me, zelfs al begon hij er zonder voorbedachte rade aan. Serendipiteit kan ook plaatsvinden binnen een begrensd gebied. Of het kan een onbewust proces zijn… De titel van de reeks, The Trail, geeft in zekere zin ook aan dat er een diepere band is tussen de werken, bovenop het gemeenschappelijke thema.

De reeks vormt misschien een schakelmoment in het werk van de kunstenaar, die hiermee een stap dichter lijkt te komen in zijn zoektocht naar zijn eigen vorm van abstractie. De werken uit ‘The Trail’ hebben weliswaar nog een realiteitsgehalte –je herkent makkelijk wat je ziet- maar het lijnenspel lijkt alleszins een voorbode voor een strakkere regie, een diepere dimensie in de toekomstige composities van Koen Fillet.

Zijn ‘oudere’ werken, ook de figuratieve, zijn overigens nooit ontdaan van abstracte elementen. Door verschillende bestanddelen uit zijn taferelen in elkaar te doen overgaan doorheen een spel van kleur en licht, zoals bijvoorbeeld in het werk ‘There is no such thing as a happy family’ uit 2016, ontneemt hij hen hun eenheid, hun substantie. Misschien wel de eerste, fundamentele stap in het proces van abstractie…

Fillet is echter nog lang niet klaar met dat proces, noch met het thema dat hij in The Trail aangaat. In het boek dat naar aanleiding van de reeks is uitgegeven worden de werken vaak versnipperd afgebeeld, een oplossing voor de uitdaging om de juiste verhoudingen tussen de werken weer te geven. Maar dit brengt hem nu op de idee om het grootste van de 19 werken, toch zo’n 275x250cm, zèlf te gaan versnipperen, en eventueel te gebruiken als basis voor nieuwe werken.

Of hoe je nieuwe ideeën ontdekt door op zoek te gaan naar andere… Serendipiteit…

trail-06-jpg-nggid03212-ngg0dyn-0x0x100-00f0w010c010r110f110r010t010

trail-04-jpg-nggid03210-ngg0dyn-0x0x100-00f0w010c010r110f110r010t010

136a0801

136a0797

 

The Trail is nog tot 4 juni te bezoeken in Ruimte 34 te Antwerpen, klik hier voor meer info. Het gelijknamige boek vind je bij Copyright bookshop in Gent en Antwerpen, of online. Meer werk van Koen Fillet kan je terugvinden op de website van de kunstenaar.

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op