Kunstenaar in de kijker: ontdek het werk van Daniela Chirion

Soms gaat er van het werk van een kunstenaar een intrinsieke gloed uit, straalt het naast een ogenschijnlijke kalmte een onderhuidse complexe samenhang van tegenstrijdige ideeën en gevoelens. Ik had dit onlangs wanneer ik het werk van Daniela Chirion aanschouwde.

Schilderijen rond welomlijnde thema’s: wolken, subtiele zelfportretten, ‘contre-jours’, landschappen, onopgemaakte bedden, knuffels en opeengestapelde kussens in een zeemzoet grijs gedrenkt; tekeningen; installaties, foto’s; maar ook videokunst, waarin ze bijvoorbeeld de zang van een merel op haar dak op een koude decembernacht, amper waarneembaar, opneemt.

 

Ogenschijnlijk braaf en zacht, maar vergis je niet. Er schuilt spanning in het werk van Daniela. Dat merk je misschien het meest in haar gedichten:

It’s all about the silence that we feel

Not when we are alone, but when we’re not.

It seems that among us there is a seal –

No matter what we do, it remains shut.

(uit Vertical Poem no 29)

Een latente dreiging, dacht ik eerst. Maar Daniela wijst me eerder op de tegengestelde aspecten van de werkelijkheid, tegenstrijdige concepten als scepticisme en idealisme, wanhoop en hoop, het sublieme en het abjecte, waar ze doorheen haar werk en leven een balans in tracht te vinden. Het zijn slechts uiterlijk verschillende uitingen van dezelfde eenheid. Haar werk zoekt naar het raakpunt tussen deze tegenstrijdigheden.

Zo er al dreiging hangt is het volgens Daniela meer van binnenuit, de innerlijke leefwereld van de mens. Het raakvlak met de buitenwereld is schijnbaar vredig, achter de schermen woedt een hevige –zij het mentale- strijd. “I am restless and I do not accept the limits of our human existence”, aldus Daniela.

Op een verrassende manier vormt haar reeks Mitochondrial DNA hier een krachtig voorbeeld van. Het mitochondrial DNA is het deel van onze genen dat uitsluitend door de vrouwelijke voorouders wordt meegegeven. Gezien Daniela beslist om geen nageslacht te genereren, stop het doorgeven van dit specifieke gen bij haar. Bewust van de implicaties hiervan ondernam Daniela deze reeks om haar voorouders te portretteren, op zoek naar de gemene delen, hoe het verdwijnen van het specifieke DNA zichtbare sporen achterliet op het gelaat van haar naasten. Is kunst niet van nature uit een manier om dingen te bestendigen?

 

Een zoektocht naar identiteit, die zich verderzet in haar gelijknamige reeks ‘identities’, waar ze zichzelf rugwaarts portretteert. Ieder die haar kent herkent haar niettemin meteen. Het doet vragen rijzen rond wat precies een persoon definieert. Alvast niet enkel het gelaat. Maar wat dan wel?

Schipperend tussen diepere herinneringen en fundamentele levensvragen brengt Daniela kunst die tot nadenken stemt, zij het op een manier die eveneens gewoonweg tot zachte mijmering kan inspireren… Een sublieme mix…

I always follow my inner inspiration, without being preoccupied if there is a unity between those different art forms, if there is or not a dialog. Even though most of my paintings start from my photographic studies, some of my photographies are stills from my videos, the installations deal with poetry and memory – just like some of my paintings. (Daniela Chirion)

 

There’s no way of finding new

Ways of expressing ourselves.

Tired books on dusty shelves

Now are void of any clue.

 

Be aware of this truth.

You can write, but do not claim

Glory, recognition, fame.

You create only for you.

 

(uit Horizontal Poem no 5, 2009)

 

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

1 Comment

Trackbacks/Pingbacks

  1. Daniela Chirion - Artist in the spotlight: discover the work of Daniela Chirion - […] http://www.theartcouch.be/top-4/kunstenaar-in-de-kijker-ontdek-het-werk-van-daniela-chirion/ […]

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op