Over het iconisch werk van Danielle van Zadelhoff

Het moet toch raar aanvoelen, op een dag voor het eerst een fototoestel kopen en nagenoeg onmiddellijk foto’s nemen die via social media soms letterlijk de wereld rond gaan! De directeur van het Rijksmuseum was op slag gewonnen wanneer hij haar werk zag, wat in 2014 leidde tot een tentoonstelling in het Press Museum in Amsterdam. Ze was te zien op beurzen in Basel en Miami, en is nu te zien in het Memling museum in het St Janshospitaal in Brugge. En het houdt niet op… Ze was ook te gast op de openingstentoonstelling van het nieuwe Design Museum in Londen, en werkt binnenkort op een samenwerkingsproject met Neri Oxman dat in Melbourne te zien zal zijn voordat het naar het MoMA verhuist. Deze zomer zal ze daarbovenop te zien zijn op de tentoonstelling ‘100 jaar vrouwen en fotografie’ in Italië, en zal haar werk worden opgenomen in het CRAF foto-archief.

Mocht je het me vertellen, ik zou het niet geloven. Maar als het de fotograaf zelf is die het me vertelt… Het toont alvast aan hoe rap het kan gaan in de fotografie…

En dat terwijl Danielle van Zadelhoff pas in 2013 voor het eerst een fototoestel in handen krijgt. Haar eerste foto? Moeder en kind in het station van Antwerpen. Het zou banaal kunnen zijn. Maar bij het bekijken van het beeld achteraf ontdekt Danielle een speciale emotie, een specifieke aantrekkingskracht in de blik van het kind, een attitude die meer weggeeft dan op het eerste zicht lijkt –misschien zelfs meer dan er daadwerkelijk was. Danielle werd onmiddellijk gewonnen voor het medium. Haar stijl kreeg van meet af aan ook een definitieve plooi. Ook haar doel: een specifieke emotie bevriezen in de tijd.

16121400_316529588742797_1414615404_o-1

 

De eerste foto met het kind typeert ergens de fotograaf en het werk dat ze maakt. Direct, impulsief, zonder franje. De portretten die ze sindsdien produceert zijn nooit vooropgezet, ze volgen geen vooraf gedefinieerd plan. Danielle werkt puur gevoelsmatig, intuïtief. Tijdens de opnames bespreekt ze poses met haar modellen, maar laat ze veelal vrij te doen wat ze willen. Dat ontwapent hen wellicht, maar het maakt ook dat de poses ècht aanvoelen, dat de emoties natuurlijk zijn. Vergeet de referenties naar meesters uit de Renaissance, dat is zeker niet het effect dat ze beoogt. De claire-obscure dient enkel om de emotie van haar personages te accentueren, het benadrukt hun fragiliteit.

Haar intuïtieve werkmethode, de natuurlijke maar beladen expressie van het model, het licht dat de broosheid ervan nog meer lijkt te benadrukken, dat de naakte emotie nog meer accentueert, dit alles terwijl het resultaat juist zeer afgemeten en gecompliceerd oogt, het vormt een unieke combinatie die haar foto’s zo universeel innemend maken. Wat haar werk vaak iconisch maakt…

Danielle heeft heel wat plannen voor 2017, ongetwijfeld zal je haar werk ergens kunnen ontdekken. Intussen kan je haar alleszins nog tot 5 maart zien in het St Janshospitaal, een perfecte locatie die haar werk nog meer allure biedt, dus als je de kans hebt, zeker gaan kijken!

(alle foto’s © Danielle Zadelhoff)

(2014)

2014b

2014a
2014c

 

(2015)

2015a

2015b

2015c

 

(2016)2016a

2016c

2016b

 

(2017)

2017a

2017b

2017c

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

2 Comments

  1. Danielle van Zadelhoff is unique, she developed a new approach to Photography. Emotions and in -perfections are showed in an image under particular light !

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op