Wim Delvoye’s ‘Cloaca’ uitgelegd… door Wim Delvoye

Mijn excuses alvast voor de gevoelige lezers, ik heb nog nooit in een interview zoveel het woord shit gehoord dan in de video hieronder. Dat heeft zo zijn reden, een bij deze vrij expliciete.

Alvorens je een mening te vormen of deze ‘shit’ al dan niet kunst is, zou ik toch aanraden om het recente interview met Wim Delvoye hieronder te bekijken over zijn controversiële, maar iconische werk ‘Cloaca’. In de installatie verwerkt een vreemde constructie biologisch materiaal tot ‘kak’. Maar zoals vaak bij hedendaagse kunst (en ik ben lang geen fan van alle hedendaagse kunst) schuilt er achter dit werk een hele redenering, een grondige analyse en kennis van de kunstgeschiedenis, en de plaats die hij daarin opneemt, alsook een grondige analyse van de huidige staat van de mensheid.

Sterk beïnvloed door de Dada beweging, die hem in zekere zin aanzette om zelf kunstenaar te worden, en zeker door Piero Manzoni, een directe inspiratiebron voor het werk ‘Cloaca’, benadrukt Delvoye dat zijn werk uiterst hedendaags is. Filosofische vragen als de invloed van biotechnologische evolutie doen ons fundamentele vragen stellen over de aard van het ‘mens-zijn’, de maakbaarheid ervan. Als we een biologisch gegeven zijn dat uiteindelijk slechts uitwerpselen produceert, dan toont Cloaca alleszins aan dat we hierin niet uniek zijn. Een sterke statement.

Het interview is ook in een ander opzicht revelerend. De onvoorwaardelijke vrijheid die de Dada beweging opeiste in wat als ‘kunst’ werd aanzien, heeft Delvoye aangezet om zelf in alle vrijheid te gaan creëren. Alle respect, en hij blijft hierin een toonaangevend voorbeeld, maar het stelt toch de vraag of we niet op een punt zijn gekomen waar die ‘ultieme vrijheid’ niet zo sterk meer geldt in de hedendaagse kunstlandschap. ‘Alles kan’ heeft misschien wel afgedaan als ‘concept’.

Het probleem met hedendaagse kunst, denk ik vaak, is dat het uitleg behoeft vooraleer het te gaan appreciëren. Dat maakt het juist ‘conceptueel’, maar ook ontoegankelijk voor wie geen toegang heeft tot de ideeën van de kunstenaar, op welke manier dan ook. Niettemin blijft het interessant, als uiting van een maatschappijbeeld, en als toonbeeld van hoe kunst nog steeds kan vernieuwen en zich in filosofische gedachten kan verdiepen.

… (nog iets) om over na te denken…

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op