Is schilderkunst dood?

Layout 1Is de schilderkunst dood? Ah, het is een stelling die met de regelmaat van de klok wordt geponeerd. Schilderkunst zou een nulpunt hebben bereikt, alles zou reeds zijn gedaan. In 1918 al, volgens Duchamp. Ik stel mijn vrienden schilders alvast gerust: niets is minder waar. Maar als dat niet het geval is, hoe evolueert de schilderkunst dan? Welke nieuwe wending slaat het in? Met welk nieuw ‘isme’ kan men het gaan noemen?

Deze vraag dient als uitgangspunt van de tentoonstelling ‘Painting after Post Modernism’, gecureerd door kunstexpert Barbara Rose. Of u al dan niet naar de tentoonstelling bent geweest of gaat, laat het u niet verhinderen het boek van de tentoonstelling aan te schaffen. Het biedt een fascinerende inkijk in waar de hedendaagse schilderkunst ons brengt. Zeg maar de huidige ‘avant-garde’.

In het voorwoord van het boek schetst Rose een interessante tijdslijn naar de huidige beweging. Het mag het vreemd lijken dat ze het zwaartepunt van haar analyse bij Mirò legt. Diens cosmologisch surrealisme heeft op het eerste zicht weinig gemeen met de kunstenaars in haar tentoonstelling. Maar, aldus Rose “Like Mirò, they balance physical spontaneity with meticulous detail and structural elements to achieve finished works balanced through Cézannesque adjustments of the whole of the composition”.

Walter Darby Bannard, Tomoka (1999)

Walter Darby Bannard, Tomoka (1999)

 

Het evenwicht in de werken wordt bekomen door de permanente zoektocht naar de juiste detail, het juiste gevoel, waardoor de werken, net als bij Cézanne, een soort beweging bevatten. De sprong van Mirò naar de huidige schilders is misschien makkelijker te begrijpen door diens invloed op Jackson Pollock, met wie ze een duidelijkere band hebben.

In de inleiding verduidelijkt Rose wat de 16 geselecteerde kunstenaars van de tentoonstelling gemeen hebben. Geen makkelijke opgave. Ze heeft het hier over de manier waarop de kunstenaars de ruimte die ze scheppen en de beelden die ze erin verwerken, herdefiniëren. Net als Mirò verbeelden ze een ‘cosmic poetic conception of space’. In haar ogen zijn het dan ook geen abstracte of minimalistische kunstenaars, maar verkennen ze de grenzen tussen het conceptuele en het figuratieve.

rose_mannaers

Werner Mannaers, The Lolita Series (Chapter 6), 2015

 

Al is het thema gelijkaardig, in techniek verschillen de zestien kunstenaars drastisch: “The manner in which the artists in this exhibition actually work is often a mystery because of the number of different techniques that they employ to apply and remove paint. Each artist has a personal style that is not a brand, but a means of expression”.

De zestien kunstenaars die Rose uitkoos om haar punt te maken bieden alleszins een intrigerend beeld van de hedendaagse schilderkunst. Acht Amerikaanse en acht Belgische kunstenaars. De Belgische kunstenaars ontdekte ze via de Brusselse galerist Roberto Pollo, bij wie ze onder meer de ‘Lolita series’ van Werner Mannaers zag. Deze maakte onmiddellijk indruk op haar: ‘It reminded me of the way some American painters were working “under the radar” –as it were- attempting to push the tradition of painterly painting into the future with little hope of recognition in the art world’s mad circus of hysterical frenzy wit hits back-to-back fairs and global biennals”.

Karen Gunderson, Rounding the Cape, 2004

Karen Gunderson, Rounding the Cape, 2004

 

Schilders die in de schaduw de weg naar de toekomst van hun métier plaveien, is het niet een teken van Avant Garde? De toekomst zal het uitwijzen, maar intussen zijn het zestien kunstenaars die absoluut het ontdekken waard zijn!

Voor de volledigheid hierbij de lijst van kunstenaars in het boek:

Walter Darby Bannard • Mil Ceulemans • Joris Ghekiere • Bernard Gilbert • Karen Gunderson • Martin Kline • Melissa Kretschmer • Lois Lane • Marc Maet • Paul Manes • Werner Mannaers • Ed Moses • Xavier Noiret-Thomé • Larry Poons • Bart Vandevijvere • Jan Vanriet

CATALOGUE PAP

Mil Ceulemans, MRCS782 do androids dream of electric sheep, 2014-16

 

De tentoonstelling ‘Painting after Post Modernism’ loopt nog tot 13 november bij Vanderborght en Cinéma Galeries in Brussel.

Het gelijknamige boek is uitgegeven door Lannoo en beschikbaar op de webshop van Lannoo, of bij de betere boekhandelaar!

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op