Robuust en toch elegant: Kobe verrast postuum met uitvoerige monografie

Kunnen sculpturen robuust en tegelijk elegant zijn? In het geval van Jacques Saelens, artiestennaam Kobe, in elk geval wel. Toen hij in 2014 op 64-jarige leeftijd stierf, besloot zijn zoon Albin een boek samen te stellen als eerbetoon, zodat zijn werk blijvend onder de aandacht werd gebracht. 

Pas vanaf de jaren negentig krijgt het oeuvre van Kobe vaste vorm: de typische brede en dunne sculpturen, mooi gepolijst en met universele allures. Puurheid is wat zijn werk kenmerkt. Zijn archetypische beelden van vrouwen en paarden zijn tijdloos, zonder franje, zonder kapsones. Hij lijkt een voorliefde te hebben gehad voor voluptueuze dames, met wulpse rondingen, die hij weergaloos vormgeeft. Venusjes van Willendorf, maar dan gestileerder. Het levert in de begeleidende tekst van Johan Debruyne heerlijk sappige zinnen op als: “Dat geestige ondeugende oog voor het fijne detail: let op die gracieuze armen en handjes die het evenwicht moeten bijsturen, die vastberaden blik waaruit overtuiging spreekt, dat gestrekte voetje, dat kleine gespierde kontje boven die geweldige dijen!”

Kloeke beelden afleveren die toch sierlijk ogen, het was technisch een ware uitdaging. Een vormelijke beperking die de beeldhouwer zichzelf oplegde. Als hij in de knoop kwam te zitten, bleef hij niet knoeien maar zocht hij verlossing in een uitgesponnen wandeling. De lat lag hoog. “Alles moet kloppen en samenvallen: expressie, schoonheid, diepzinnigheid, subtiele diversiteit in gelijkheid en kernachtigheid”, zo verwoordde hij het zelf.

Soms zijn Kobes beelden roekeloze evenwichtsoefeningen, een combinatie van zijn solide Vlaamse basis en zijn verblijf in het zuiden, waarmee speelsheid en lichtheid werden toegevoegd. Elk van zijn beelden lijkt ingetogen, zelfs in zichzelf gekeerd. Toch smeken ze om gekoesterd te worden. Misschien refereren ze hiermee wel naar het karakter van de maker, die een man was van weinig woorden. Eigenzinnig en koppig, amper te doorgronden. Slechts sporadisch nam hij tijd voor verpozing en vriendschap. Schoonheid scheppen was zijn hele leven. “Beeldhouwen is voor mij meditatie”, zei hij, “Een zoektocht naar mezelf, een manier om me te uiten.”

De monografie die het oeuvre van Kobe verenigt is zeer uitvoerig en verschaft 250 pagina’s kijkplezier. De tekst had hier en daar een wat strengere eindredactie kunnen verdragen, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de overdaad aan foto’s. In elk geval een leuk hebbeding voor wie houdt van oprechte, tijdloze schoonheid. 


Johan Debruyne en Albin Saelens, ‘Kobe – Ingenious Simplicity’

252 blz, ISBN 9789058565662, €45, Stichting Kunstboek

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op