Alabaster Mentalis: Sofie Muller Bij Geukens & De Vil

Sommige kunstwerken raken je bij de eerste aanblik. Ze vragen geen uitleg, maar spreken voor zichzelf. Je voelt je er als het ware onlosmakelijk mee verbonden. Dat is exact het gevoel dat me overvalt wanneer ik voor de werken van Sofie Muller sta. Voor haar nieuwste werken maakte ze de keuze voor een bijzonder materiaal: albast. Sofie Mullers presenteert haar ‘mentale portretten’ bij galerie Geukens & De Vil.

1-2017_01_20_geukensdevil_sofiemuller-104

 Sofie Muller @ Geukens & De Vil

Het is inmiddels wijdverbreid bekend dat Muller uit een gezin van antiekhandelaars komt. Een gegeven dat haar altijd achtervolgd en ook (positief) beïnvloed heeft in haar carrière als kunstenaar. In Alabaster Mentalis toont ze hoe ze haar afkomst omarmt en treedt ze openlijk in dialoog met twee antieke beelden uit haar persoonlijke collectie: een Pietà in albast van het einde van de 16e eeuw en een marmeren beeld van een overleden kind uit de 18e eeuw. Muller is erg geïnteresseerd in klassieke beeldhouwkunst, uit de Romeinse Oudheid en de Barok, en vooral in beelden die beschadigd werden bijvoorbeeld tijdens de Beeldenstorm. Het was de Pietà die haar inspireerde en aanzette om albast te gebruiken voor haar eigen sculpturen; een niet voor de hand liggend en eerder zeldzaam materiaal in de wereld van de beeldhouwkunst.

3-2017_01_20_geukensdevil_sofiemuller-078

2-2017_01_20_geukensdevil_sofiemuller-016

  Sofie Muller @ Geukens & De Vil

Albast imiteert de menselijke huid, het geaderde en transparante oppervlak, maar biedt ook vele andere mogelijkheden waar Sofie Muller in haar beelden mee speelt. Daar waar haar vroegere werken, gemaakt uit polyurethaan, berookt werden langs de buitenkant, vinden we nu een soort rookeffect dat van binnenin komt als gevolg van de gemarmerde materie zelf. Ze kiest ook bewust stukken albast die geleefd hebben, gebroken en geperforeerd zijn; stukken die andere beeldhouwers niet willen. Die keuze weerspiegelt de ziel van haar beelden. De verwonde hoofden zijn imperfect. Ze hebben gaten in zich en bepaalde delen ontbreken of blijven onafgewerkt omdat de steen het zo dicteerde. Ze zijn gehavend, getekend door leed en onthullen hun schoonheid enkel aan wie openstaat voor de pracht en esthetiek van de mentale littekens die het leven ons nalaat.

Muller voegt in bepaalde beelden verschillende gesteenten samen zoals mineralen, marmer en Iraans travertijn. Die ‘restauratie’ benadrukt de breuken en zogezegde imperfecties in de hoofden.

 

  Sofie Muller @ Geukens & De Vil

Ikzelf hou bijzonder van de combinatie sculptuur en textiel. Aanvankelijk werden de albasten sculpturen in hun zuivere vorm gepresenteerd. Later combineerde Muller de portretten met andere objecten en materialen zoals metalen koffers, textiel, … Bij het binnenkomen in de galerie zien we daar een prachtig voorbeeld van: een albasten kopje op een geleefd, vergeeld kussen met kanten boordje. Wat verder hangt een hoofd, verblind met een lap bevuilde stof. Het in beeld brengen van die zachtheid benadrukt het lijden. Het contrast tussen de koude, harde steen en het zachte, geborgen textiel genereert een pakkende dualiteit en ontroering. Haar sculpturen zijn fragiel en tegelijkertijd rauw, maar vooral pure poëzie.

7-2017_01_20_geukensdevil_sofiemuller-087

8-2017_01_20_geukensdevil_sofiemuller-116

 Sofie Muller @ Geukens & De Vil

 

Net zoals Christus in de Pietà lijken deze figuur gebukt te gaan onder zwaar leed, maar je krijgt het gevoel dat alles voorbij is. De hoofden hebben iets doods over zich, iets onstoffelijks, alsof de ziel er werd uitgezogen. De koppen liggen neer op de grond, staan gesteund op de schouw of hangen aan de muren waarin ze deels lijken te verdwijnen en doen ook wel denken aan dodenmaskers. Sofie Mullers beelden komen voort uit zelfreflectie en zetten daar ook toe aan. Je wordt ook een soort existentiële eenzaamheid gewaar, een misbruikte kwetsbaarheid. In haar beelden toont ze ons de ziel van de verschoppeling, de Einzelgänger aan het einde van zijn eenzame pad, de condition humaine der ‘misfits’. Sofie Muller verhaalt ons over de duistere kant van de mens en zijn existentie. Een donkere kracht die velen kennen, maar die weinigen onder woorden durven te brengen. Muller toont ons de esthetiek van het lijden.

9-sofie-muller-geukens-de-vil-foto-by-nathanie%cc%88l-ortiz

 Lien Craps, Marie-Paule De Vil, Sofie Muller en Yasmine Geukens; foto: Nataniël Ortiz

 

Kort samengevat: een bijzonder gevoelige expo die u moet gezien hebben! Alabaster Mentalis is nog te bezichtigen tot 4 maart 2017 bij galerie Geukens & De Vil, Antwerpen. Meer info vind je hier.

Author: Wouter Verbeke

Share This Post On

1 Comment

  1. Sofie Muller vertaalt de kwetsuren van de mens op een verbluffende manier!

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op