De esthetiek van een litteken, Beniti Cornelis bij Galerie Van Der Planken

Schilderen was voor de in 2017 overleden Beniti Cornelis zoeken naar het evenwicht tussen het grafische en het schilderkunstige. “Ik heb de indruk dat de twee elkaar versterken en dat ze meer coherentie verlenen aan het geheel. Ik probeer daarom voortdurend om ze met elkaar in harmonie te brengen”, schreef hij in zijn monografie.

“Schilderen is voor mij een ritueel gebeuren. Ik heb maar één zorg: hoe en op welke manier zullen de diverse kleurvlekken zich verenigen of zich tegen elkaar verzetten, of eerder: tegen mij, want ik ben degene die het ziet.” Daarom vond hij ook het proces van het schilderen belangrijker dan het uiteindelijke resultaat: het proces is wat een schilderij tot kunst verheft.

De abstracte werken worden hierdoor met een heel persoonlijke en intuïtieve poëzie bezield. Met de jaren werd de uitwerking hiervan echter soberder, de coloriet en de vormgeving evolueerde, maar “de poëzie van de deformatie blijft een belangrijk thema. Zijn hele leven was Cornelis opzoek naar sporen en vormen, zo schetste hij de grootsheid van kleine visuele fenomenen rond het ontstaan en het vergaan. De tijd heeft tegen hem aangedrukt, wat zich vertaald in een etherische toon met steeds minder aardse vormen”, aldus auteur Jan Lampo.

Een boeiende ontwikkeling, die vanaf 23 mei te ontdekken is in de overzichtstentoonstelling ‘Traces’ bij Galerie Van Der Planken, waar ook de weduwe van Beniti, Ria Lins, een selectie van haar juwelen tentoonstelt.


De tentoonstelling is toegankelijk van: 23 Mei – 23 Juni 2019
Vernissage zaterdag 25 Mei: 16-18u
Toegankelijk op woensdag, donderdag en zaterdag van 13u30 -18 u en op zondag 26 Mei en 23 Juni van 14-17 u.

Author: The ArtCouch

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op