Bijzondere samenwerking tussen Vika Begalska & Alexandr Vilkin te zien bij Nathalia Tsala

In 2017 bezocht ik de tentoonstelling “Molensteenkraag”: een complex gevouwen kraag in batist en kant. Een bijzonder passende titel voor de tentoonstelling met werken van het Russische kunstenaarsduo Vika Begalska en Alexandr Vilkin. Uit hun samenwerkingsverband groeien bijzondere schilderijen waarin techniek en thematiek verweven worden tot evenwichtige taferelen vol symboliek en gelaagdheid.

1-botanical-garden-2016-kopie%cc%88ren

Botanical garden, 2016

Het zijn niet enkel bijzondere werken, het is ook een bijzonder concept: twee sociaal geëngageerde kunstenaars uit verschillende disciplines (video, performance, …) vinden elkaar en werken samen aan gemeenschappelijke kunstwerken. Niet elke beeldende artiest zou lijdzaam kunnen toekijken wanneer een ander de teugels overneemt en zijn werk naar eigen goeddunken aanpast. Begalska en Vilkin slagen daar wel in en laat dat nu net de kracht van hun schilderijen zijn. De ene werkt ’s nachts, de andere gaat ’s morgens verder waar de andere gestopt is. Beide artiesten hebben elk hun specifieke inbreng in de uitvoering: terwijl de ene zich concentreert op de tekening en het lijnwerk, houdt de andere zich bezig met kleur. Het is opmerkelijk dat zulke symbiotische werken door twee verschillende handen gemaakt worden.

2-teresa-2017-kopie%cc%88ren

Teresa, 2017

 

De werken doen qua compositie nogal barok of renaissancistisch aan. De kunstenaars laten zich dan ook inspireren door schilderijen uit die periode, zoals het werk van Veronese, en nemen de figuratie al dan niet letterlijk over. Deze worden dan aangevuld met andere personages en elementen, vaak bloeddorstige dieren. Op de manier creëren ze een heel eigen universum waarin vergankelijkheid en ook wel dierlijke lust centraal staat. Elk afzonderlijk werk maakt deel uit van een groter narratief en draagt bij aan de creatie van een heel eigen mythe. Ze vormen een narratieve cyclus.

3-dsc_0811

March 8, 2017

Bij een tweede blik op de op het eerste gezicht rustige, zachte schilderijen ontdek je opvallend veel gruwel en geweld, ook op seksueel vlak: vogels die zwierig rondvliegen met iets wat lijkt op ingewanden, vrouwen die aangerand worden door een hondsdolle lachende hyena, leguaan of pauw met menselijke eigenschappen, een figuur die verscheurd wordt door wilde honden en zwijnen, … En toch ziet het er allemaal bijzonder esthetisch en bekorend uit. Dat komt door hun unieke techniek. Zowel olieverf als potlood en houtskool vinden hun weg op het doek. De verf is zeer summier en transparant aangebracht als een waterige laag kleur, soms ook weggewreven. De tekening is duidelijk zichtbaar in potlood en houtskool. De gelaagdheid van potloodlijnen en transparante verf maakt dat alles wat in een waas lijkt plaats te vinden en ontdoet de werken voor een groot deel van hun horror.

4-hunter-2017-kopie%cc%88ren

Hunter, 2017

5-peacock-2017-kopie%cc%88ren

Peacock, 2017

Wat vooral opvalt is de perfecte verwevenheid tussen kunsthistorische elementen en hedendaagse toevoegingen. Bewonderenswaardig hoe twee verschillende personen met een andere achtergrond kunnen komen tot zulke uitgebalanceerde schilderijen!

Op 13 januari opende een nieuwe tentoonstelling ‘Splendour and Sensitivity’ met nieuw werk van het duo, ditmaal bij Nathalia Tsala. Een niet te missen belevenis! De tentoonstelling loopt nog tot 2 februari 2019, meer info op de website van de galerij, klik hier!

Author: Wouter Verbeke

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op