‘Folding -folding’, samenwerking tussen Hilde Overbergh en Masoumeh Mohtadi bij Rooberoo mansion art gallery, Teheran

Taal lijkt van nature de meest aangepaste vorm van communicatie tussen mensen. Binnen eenzelfde taal gebruiken we woorden die, zo denken we, een betekenis hebben die los staat van ons, binnen een linguïstische conventie die strak en neutraal genoeg lijkt om alle misverstanden uit de weg te halen. Niets is minder waar, zo blijkt. Taal is een complex systeem waaraan elkeen gemakkelijk een eigen, onafhankelijke betekenis kan geven. Er zijn nochtans andere communicatiemiddelen die rechtstreekser zijn en minder voor interpretatie vatbaar.

Dit is in een notedop het uitgangspunt van het werk van de Iraanse kunstenares Masoumeh Mohtadi. “I am seeking a solution beyond the conventional system of language for communication and transference of words’ meanings“. Dit resulteert in kunstwerken die het boek als medium gebruiken, maar daarbij de notie van taal als communicatiemiddel overstijgt: “Books that I have presented, create chain of signifiers in the audience mind without any pre-agreed convention; they free the reader’s imagination and while they are not specifically looking for a common understanding, they make the connection possible“. De betekenis, de communicatie als bindmiddel tussen mensen, gebeurt niet meer via het woord, maar door het beleven van het boek als voorwerp…

 

Wanneer Hilde Overbergh door de Rooberoo mansion art gallery in Teheran gevraagd wordt met welke kunstenaar uit de galerij ze een gezamelijk project ziet starten, valt haar oog onmiddellijk op Masoumeh. De verfijnde evenwichtsoefeningen tussen verschillende lectuur- en betekenisniveau’s in het werk van Masoumeh zal haar ongetwijfeld hebben aangetrokken.

Ze nemen contact, bespreken (weliswaar door middel van taal) een mogelijke samenwerking en komen uiteindelijk tot het raakpunt tussen het werk van beide: folding. Het vouwen als communicatiemiddel, het idee is lang niet zo gek. Een gevouwen object, papier, textiel of wat dan ook, is voor iedereen ter wereld op dezelfde manier begrijpbaar. Het is alleszins een daad die op een of andere manier mensen met elkaar verbindt, die ze op ondubbelzinnige wijze met elkaar gemeen hebben. Het is in deze zin misschien de minst ambiguë daad ter wereld.

De connectie met het werk van Masoumeh is snel gelegd. Voor Hilde betekende het echter de start van een evolutie. Aanvankelijk dacht ze er aan haar breiwerk in de tentoonstelling te integreren, werk dat ze aanving naar aanleiding van een tentoonstelling in Tilburg vorig jaar en dat een verlengde vormde van haar schilderwerk. Hierin gebruikte ze foto’s van haar schilderwerk, bewerkte ze in Fotoshop en gebruikte dit als patroon voor haar breisels.

Maar gaandeweg nam haar gedachtengang over het project een andere vorm aan. Naar Teheran reizen voor de tentoonstelling betekende dat ze ook haar kleren zou moeten plooien om mee te nemen. Dit bracht haar op het idee om beide concepten te combineren. Eerst ging ze aan de slag met haar eigen kleren, maar ging dan over in geprinte en geverfde stof voor nieuwe vormen, die ze op papier legde om er de vorm van uit te knippen en deze op het stof te naaien. Ze maakte zo 16 vormen, waarvan sommigen voor het eerst in Teheran te zien zullen zijn.

Trois pièces Oui! Oui! (2017)

Deux pièces Meo-Meo, 2017

 

Ah, samenwerking tussen kunstenaars uit verschillende culturen, het blijft een boeiend gegeven…

De tentoonstelling ‘Folding-folding’ vindt plaats in de Rooberoo mansion art gallery in Teheran van 13 april tot 25 april. Klik hier voor meer info.
Binnenkort verkrijgen we de eerste beelden van de tentoonstelling, dus blijf ons volgen om ze als eerste te ontdekken!

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op