La Sala Parés in Barcelona brengt een ode aan de stad

Niets zo fijn als een verborgen parel ontdekken in een stad die je onderhand wel dacht te kennen. Tussen twee toeristische trekpleisters van Barcelona, de kathedraal en de Ramblas, ligt zo’n parel te schitteren. La Sala Parés is een bescheiden kunstencentrum met drie zalen én een rijke geschiedenis. Begin 20steeeuw had Parijs een onweerstaanbare aantrekkingskracht op kunstenaars uit heel Europa en dus ook uit Barcelona. Catalaanse kunstenaars laafden zich aan de vernieuwingen en trends uit de Lichtstad en bij hun terugkeer toonden ze hun opwindende nieuwe werk het eerst in Sala Parés.

Paris a Parés - installatiezicht

Paris a Parés – installatiezicht

Op die geschiedenis speelt het kunstencentrum nu in. Onder de titel ‘Paris a Parés: à la recherche de la Ville Lumière’ toont La Sala het werk van Catalaanse schilders die de Parijse stromingen enthousiast absorbeerden. De titel van de expo is een prima lokker, en wat Parijs begin 20steeeuw aan schilderkunst voortbracht verveelt nooit. Maar verrassen doet ‘Paris a Parés’ niet, daarvoor blijven de getoonde werken te dicht bij hun Franse voorbeelden en de Parijse meesters overtreffen is nagenoeg onbegonnen werk.

Josep Segu - Flatiron Building

Josep Segu – Flatiron Building

Gelukkig is er nog die tweede tentoonstelling in La Sala Parés, en die overtreft de verwachtingen ruimschoots. In ‘Fragments Urbans’ delen negen hedendaagse, Spaanse kunstschilders hun visie op de moderne stad. Die stad hoeft niet Parijs te zijn, en zelfs niet Barcelona. Josep Segu pakt uit met haarscherpe beelden van New York, Albert Vidal bekijkt de stad (Londen onder meer) vanuit de lucht en creëert moderne stillevens. Zijn beperkte kleurenpalet en het helikopterzicht zorgen ervoor dat niet de details de aandacht trekken, maar de hele compositie.

Albert Vidal - I'm coming to London

Albert Vidal – I’m coming to London

De meest opvallende werken zijn echter van de hand van Carlos Diaz. Hij plaatst het trottoir in een glansrol. Dat doet hij door te spelen met de conventies inzake vlakverdeling. Landschapsschilders delen hun doek normaal gesproken op in derden, zowel horizontaal als verticaal. De horizon ligt dan op twee derden van de onderste rand en wat op de voorgrond staat, verdient alle aandacht. Door de voetgangers naar het bovenste derde van het vlak te verwijzen en enkel hun benen te tonen of hen te herleiden tot vage figuren, geeft Carlos Diaz een duidelijk signaal. Niet de mens verdient onze aandacht, wel het oppervlak waarop we lopen. Natgeregende plavuizen als stille getuigen in een anonieme stad.

Carlos Diaz - Gran Via

Carlos Diaz – Gran Via

Het banale tot schoonheid verheffen, dat doet ook Magi Puig. Zijn doordeweekse stadsgevels baden in fel, mediterraan licht. De geometrie van ramen, balkons, luiken en deuren zorgt voor evenwicht en rust, de schaduwlijnen van de nutsleidingen doorbreken het ritme. De essentie van een huis gevat in een zinderend gevelportret. Maar dit moet wel idealiserend realisme zijn, want zo mooi kan een simpele gevel nooit zijn, toch?

Magi Puig - Cerco Casa

Magi Puig – Cerco Casa

De tentoonstelling ‘Fragments Urbans’ loopt tot 14 januari 2019 in Sala Parés, Petritxol 5 in Barcelona. ‘Paris a Parés: à la recherche de la Ville Lumière’ is op dezelfde locatie te zien tot 5 februari 2019. Toegang tot beide tentoonstellingen is gratis. Meer informatie vind je via deze link.

Magi Puig - Salmao

Magi Puig – Salmao

Albert Vidal - Happy barri to you

Albert Vidal – Happy barri to you

Carlos Diaz - Bonsuccès

Carlos Diaz – Bonsuccès

Carlos Diaz - Catalunya

Carlos Diaz – Catalunya

David De Pooter

David De Pooter

Art crunches: Fred Eerdekens, Marcel Broodthaers, conceptuele kunst
David De Pooter

Author: David De Pooter

Art crunches: Fred Eerdekens, Marcel Broodthaers, conceptuele kunst

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op