‘Le Sud’ (50° 38′ 28” N, 4° 40′ 5” E), 6 Belgische conceptuele kunstenaars in Den Haag

Wanneer Gert Scheerlinck door zijn galerij twelve twelve in Den Haag gevraagd wordt om een tentoonstelling te cureren, komt hij van nature uit op mede-kunstenaars uit zijn geboorteland. Niet dat dit van belang is, Gert ging vooral op zoek naar kunstenaars met dezelfde insteek, die hetzelfde denkproces doorstaan om tot hun werk te komen.  Johan De Wit, Nicolàs Lamas, Rein Dufait, Katleen Vinck, Johan Gelper en Gert Scheerlinck zelf, het is waar dat hun werk uiterlijk, op het eerste gezicht, als een eenheid aanvoelen. Er zijn nochtans verschillen, zoals Gert zelf aangeeft:

“Ondanks een zekere eenheid in de werken onderscheiden ze zich van elkaar in engagement naar materialiteit en onderwerp. De kunstenaars werken vaak met ruwe of gefabriceerde materialen die gebruikt worden of herbruikt worden. Het proces van werken, nadenken en opnieuw werken maakt integraal deel uit van het gegeven. Er is niets snel aan dit proces en er niets noodzakelijkerwijs zeker. Het kan lukken of mislukken, tot het momentum waar het kunstwerk zichzelf wordt, autonoom. Het materiaal, dat een bepaald banaal of alledaags karakter heeft houdt een verandering van vorm en functie in. We gaan dit proces niet zozeer als de uitkomst ervaren, maar worden eerder getuige van de poëtica van de materialiteit. De werken van de kunstenaars gaan over dit proces, de transformatie van materialen van het alledaagse naar het poëtische”.

Naar eigen zeggen is het Nederlandse publiek, dat hij inmiddels goed kent sinds hij twee jaar geleden de Nederlandse galerij vervoegde, zeker te vinden voor dit soort werk. De -misschien wel typisch Belgische- ultiem poëtische aanpak, discreet en subtiel, soms met lagen vervat in een beeld dat op het eerste zicht weinig te bieden heeft, is steeds een uitnodiging om stil te staan bij, en verder na te denken over een kunstwerk…

 
(installation view foto Gert Scheerlinck, courtesy Twelve-Twelve gallery)

(installation view foto Gert Scheerlinck, courtesy twelve-twelve gallery)
(installation view foto Gert Scheerlinck, courtesy twelve-twelve gallery)
Nicolas Lamas (links) en Johan Velper (rechts)

 


‘Le Sud’ (50° 38′ 28” N, 4° 40′ 5” E) vindt plaats van 13 oktober tot 12 november bij galerij twelve-twelve. Klik hier voor alle info. Ideaal om te combineren met een bezoek aan het Museum Voorlinden in Wassenaar, op 20 minuutjes rijden van de galerie.

 

Een beschrijving van de kunstenaars die er te zien zijn (tekst van Gert Scheerlinck):

Vorm en kleur zijn de uitgangspunten van Johan De Wits gevarieerde oeuvre dat grotendeels bestaat uit sculpturen, video’s en schilderachtige objecten. In een sfeer van poëtische verstilling bundelt de kunstenaar zijn liefde voor esthetische objecten met het leven van alledag: van een potje, een tafel en een ladder tot abstractere voorwerpen als een schijf of een drieluik. Zijn werken roepen allerlei associaties op, zoals herinneringen aan de kindertijd, een gevoel van verstilling, maar ook nietigheid en zachte melancholie.

Nicolàs Lamas verklaart vooral geïnteresseerd te zijn in de “oorsprong en geschiedenis die ieder object bevat”. Die geschiedenis – een aaneenschakeling van betekenisgeving, plaatsing en verplaatsing, nuttiging en transformatie – is een menselijke projectie. De in Peru geboren Gentenaar toont objecten die op het eerste gezicht niets gemeen hebben in vindingrijke, conceptuele en aantrekkelijke installaties, die voor elke tentoonstelling uniek afgestemd zijn. Zijn prikkelende associaties ontlokken aan de bezoeker een nieuwsgierige glimlach, maar werpen ook pertinente vragen op over objecten die het menselijk bestaan vorm geven.

Via minimalistische sculpturen en installaties introduceert Gert Scheerlinck een manier van denken die weet rekening te houden met de kracht van verbeelding. We hebben hier te maken met een conceptueel kunstenaar die niet alleen waarden aanreikt die een symbolische dimensie bereiken, zijn werken dagen ons ook uit vanuit verschillende invalshoeken. Maatschappelijke thema’s en levensbeschouwingen onthullen zich als microdissecties. Scheerlinck creëert een ‘andere’ plaats die hij met een twist benadert via een eigen symboliek, als een vervreemding tussen de vondst en wat geprojecteerd wordt als realiteit.

Het werk van Rein Dufait cirkelt rond de tegenstelling natuur-cultuur, een tegenstelling die hij wil ongedaan maken. Het maak- en groeiproces is een elementair en noodzakelijk proces om tot een werk (een idee) te komen. Zoals de tijd in de natuur zichtbaar is, zo ook in dit oeuvre. De werken zijn delicaat en licht, al zijn de materialen soms zwaar en log. De kunstenaar heeft het talent om een vrolijkheid, beter: een blijheid, in de vormen te steken. Een levenswil en levensvreugde.

In haar werk maakt Katleen Vinck vaak gebruik van schaalmodellen waar ze de karakteristieken van sculptuur, architectuur en theaterscenografie aan elkaar linkt. Vinck richt zich op verschijnselen die spontaan in de natuur voorkomen. Gefascineerd door hoe de mens deze natuurlijke verschijnselen via nabootsingen herleidt tot artificiële constructies, tracht ze door middel van enscenering en archivering deze archetypes te doorgronden. Vinck imiteert de menselijke nabootsingen en bijgevolg vormen haar objecten een eigen typologie.

Opvallend in het werk van Johan Gelper is zijn speelse manier om te traceren. Vertrekkend vanuit de gegeven ruimte gaat de kunstenaar een dialoog met haar aan, wat uitmondt in een organisch gegroeide, driedimensionale constructie die haar omgeving uit lijkt te stijgen. Het resultaat is een ruimtelijke tekening opgebouwd met gevonden voorwerpen uit de onmiddellijke omgeving van de kunstenaar. Het lijkt immers alsof Gelper uit het niets een lijn ongedwongen en schijnbaar chaotisch doorheen de ruimte laat ontwikkelen.

 

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

1 Comment

  1. dialoog aangaan met organisch gegroeide simpelheden dit in een symbolische dimensie……gefacineerd herleiden tot artificiële constructies….ongedwongen schijnbaar chaotisch…..niet meer weten wàt gebracht.
    Het einde van de “hersen” kunst…..levensbeschouwingen die zich onthullen als microdissecties……we hebben het gehad!
    raken met het hart in schoonheid, nergens opgedrongen niet bruuskerend rust vinden……véél boeiender! én menselijker…….
    schoonheid als einde en begin…….
    de nieuwe weg te gaan……
    waar ik gaarne aan meewerk, de renaissance van het ambacht!
    lucas van robays

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op