“Learning from documenta”, reflecties over Documenta14 in een nieuwe tentoonstelling gegoten

documenta 14 (d14) in Kassel en Athene is voorbij – sedert 1955 de moeder van alle grote tentoonstellingen met als intentie een vijfjaarlijkse stand van zaken in de kunst.

d14 ging door op twee plaatsen, in de steden Athene en Kassel – een tweeluik met dezelfde kunstenaars, met nadruk níet geselecteerd uit de mondaine kunststeden zoals New York, Berlijn of Londen maar als een keuze “tegen het geautomatiseerde vertrouwen in de mainstream.” d14 directeur, de Pool Adam Szymczyk wist met zijn team een enorm dubbelproject op poten te zetten als een authentieke “ex-hibition” – het zichtbaar maken van wat zich in de duisternis bevindt – waarbij het principe van “un-learning” (het ontleren) een leidraad werd tegen elke vorm van begrenzend denken.

d14 werd een polemisch alternatief voor het eenzijdig blanke interpreteren van het wereldgebeuren omdat “de blanke, mannelijke kolonialistische en nationalistische manier van zijn en denken nog altijd de wereldorde domineert.” Die trend om het westerse kunsthistorische canon te decentraliseren werd in 1997 ingezet met Catherine Davids documenta 10 – een tendens die zich doorzette in de 11de, 12de en 13de editie onder leiding van Okwui Enwezor, Roger Buergel en Ruth Noack en Carolyn Christov-Bakargiev.

d14 werd een haast niet te overziene, broeierige expo bedacht vanuit de noodzaak om te ageren en te organiseren in de geleefde tijd, met zichtbare linken in de reële wereld en met werk van heel wat (oudere) kunstenaars die inmiddels onder de patine van de tijd zijn verdwenen. Een documenta ver weg van het gefonkel van de kunstmarkt. De kunstenaars werden in alle uithoeken van de wereld (op)gezocht en gaven via kunst met soms geheel “andere” culturele maatstaven, een weinig vrolijke kijk op de wereld.

Learning from Documenta” volgt vanuit de vaststelling dat megatentoonstellingsprojecten als magneten voor cultureel toerisme elkaar vandaag in ijltempo opvolgen: documenta, Skulptur Projekte Münster, de biënnales van Venetië, Lyon, Istanbul… Hoewel nog allemaal moeilijk te volgen, worden ze alle massaal bezocht door handige vormen van city- en regiomarketing. De inflatie aan evenementen doet vragen rijzen over de verhouding tussen de input aan energie en middelen en de output naar een massaal publiek dat onder druk staat en amper de tijd krijgt te kijken, laat staan te lezen en een tentoonstelling met omvang te verwerken. Learning from documenta is een bescheiden expo van Museumcultuur Strombeek/Gent maar biedt een bredere reflectie over het grotere kunstgebeuren. De ontdubbeling van de actuele d14 wordt doorgetrokken naar Learning from documenta: met Molenbeek worden twee bescheiden antennes opgezet in een poging om andere ontmoetingen, inzichten en verstandhoudingen te genereren.

Voor Learning from documenta selecteerde Museumcultuur Strombeek/Gent tien kunstenaars uit de voorbije d14.

Learning from documenta” opent op 26 Oktober:

6PM – Opening @Brass’Art Digitaal Café
8PM – Performance @Kusseneers Gallery

Op 27 October om 8.30PM opent “Learning from Documenta” in Cc Strombeek met muziek van Gnawa Black koyo.

Klik hier voor alle info

Author: The ArtCouch

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op