Luxembourg Art Fair: vijf hoogtepunten

Op een goeie twee uur rijden van Brussel ligt, geprangd tussen Nederland, Duitsland, België en Frankrijk, een klein buitenland, dat in zijn hoofdstad een jaarlijkse ‘Art week’ organiseert. Het hoogtepunt daarvan is de Luxembourg Art Fair, een kunstbeurs met 60 standhouders uit alle omliggende landen, maar net zo goed uit Oostenrijk, Korea en Colombia. Een impressie van deze boeiende beurs in vijf stappen:

Jeongju Jeong

De Luxemburgse galerie ArtsKoCo brengt uitsluitend Koreaanse kunstenaars. Een daarvan is Jeongju Jeong, een jonge kunstenaar die gefascineerd is door licht en ruimte. Hij stelt vast dat we bij het waarnemen van voorwerpen haast automatisch vertrouwen op de ruimtelijkheid die door het licht wordt gecreëerd. Met andere woorden, licht en schaduw zorgen voor een gevoel van ruimte. Dat idee werkt Jeongju Jeong uit in 3D-animaties waarin hij de beweging van licht simuleert. In Light in Room zien we niet meer dan een lichtbundel die door een opening in de ruimte binnenvalt. Dit uitgepuurde werk illustreert Jeongju Jeongs kunstpraktijk uitstekend. Licht maakt zichtbaar en onzichtbaar, het toont en verbergt ruimten.

Juan Arreaza

Juan Arreaza, vertegenwoordigd door de Colombiaanse Galeria Adrian Ibañez, borstelt kleurrijke miniatuurportretjes van straatverkopers, illegale marktkramers en smokkelaars. Of zoals hij het zelf zegt: ‘Ik schilder mensen die er wel zijn, maar die niemand ziet.’ Dat doet hij liefdevol en virtuoos. Niet op canvas maar op proppen, snippers, gescheurde vellen,…  Waardeloos papier voor figuren in de marge van de maatschappij. De portretten in deze reeks zijn overigens allemaal met waterverf geschilderd en zijn nooit groter dan een centimeter of drie. Daarmee refereert de kunstenaar aan de westerse traditie van de miniatuurportretkunst, een genre dat in de 16de eeuw ontstond en waarbij kleine portretten van dierbaren op een ivoren of koperen medaillon werden geschilderd, vaak met waterverf.

In dit blogbericht ga ik dieper in op het werk van Juan Arreaza.

Juan Arreaza-Hidden (2019)
Juan Arreaza-Hidden (2019)
Juan Arreaza - Hidden 3
Juan Arreaza – Hidden 3

Quinten Ingelaere

Dauwens & Beernaert uit Brussel pakte uit met het nieuwste werk van Quinten Ingelaere, de Gentse Antwerpenaar die gekend is voor zijn barok aandoende schilderijen en bevreemdende stillevens. Ingelaere neemt bewust de beelden, strategieën en technieken van oude meesters over en daardoor lijken zijn schilderijen op het eerste gezicht heel vertrouwd. Hun visuele woordenschat is immers in ons collectieve geheugen gegrift. Maar dat is slecht schijn. In werkelijkheid herdefinieert Ingelaere de klassieke thema’s en beeldtaal. Hij zet ons op het verkeerde been en daagt ons verwachtingspatroon uit. In Luxemburg zagen we nieuw werk dat hij rond de Romeinse ‘Res Derelicta’ opbouwde, de wetgeving die het toe-eigenen van verlaten land regelde. In een reeks schilderijen eigent Ingelaere zich land toe door er ‘aanplantingen’ te doen: vreemde constructies die de wetten van de fysica tarten en enkel in 2D kunnen bestaan.

Quinten Ingelaere, Res Delerictae (2019)
Quinten Ingelaere, Res Delerictae (2019)
Quinten Ingelaere, Born Under a Bad Sign I (2019)
Quinten Ingelaere, Born Under a Bad Sign I (2019)

Gaël Davrinche

Een andere kunstenaar die teruggrijpt naar eeuwenoude thema’s uit de kunstgeschiedenis is de Franse schilder Gaël Davrinche (te zien bij Mazel Galerie). Hij doet het met bloemen, vanuit de vaststelling dat florale afbeeldingen al sinds de Oudheid erg in trek zijn, van Egyptische muurschilderingen tot Romeinse villadecoraties.

Gaël Davrinche - Nocturne 26
Gaël Davrinche – Nocturne 26

In onze Lage Landen groeide het bloemenstilleven in de 16e en 17e eeuw zelfs uit tot een zelfstandig genre, dat al snel populair werd omdat de kleurrijke stukken de donkere burgerwoningen letterlijk opfleurden. De kleurrijkste bloemen waren exotische exemplaren die door reizigers uit het Midden-Oosten en Azië naar Europa werden gebracht. Waaronder de Ottomaanse tulp. Die werd vooral in Holland ongezien populair, in die mate zelfs dat – in januari 1637 – één enkele tulpenbol evenveel waard was als een Amsterdams grachtenpand. Enkele maanden later stortte de markt compleet in. Sindsdien geldt de Tulpenmanie als het schoolvoorbeeld van een economische bubbel.

Gaël Davrinche - Nocturne 25
Gaël Davrinche – Nocturne 25

Naar eigen zeggen liet Gaël Davrinche zich door de Tulpenmanie inspireren om een nieuwe serie schilderijen te maken die hij onder de titel ‘Nocturne’ tentoonstelt bij Mazel Galerie in Brussel. Zijn expo loopt er nog tot 21 december 2019. Meer informatie vind je via deze link.

Suzanne Moxhay

Suzanne Moxhay - Rockery (2019)
Suzanne Moxhay – Rockery (2019)

De Britse Suzanne Moxhay verkent dan weer het snijvlak van schilderkunst, fotografie en filmkunst met haar  complexe montages van fotografische, digitale en geschilderde beelden. Haar afgewerkte doeken stellen op het eerste gezicht niets meer dan vervallen ruimten voor die opnieuw worden ingepalmd door de natuur. Maar anomalieën in textuur, licht, schaal, beweging en architectuur dwingen de kijker om stil te staan bij de opbouw van het beeld. Moxhays beelden mogen er dan wel hyperrealistisch uitzien, ze tonen een onmogelijke werkelijkheid en doen daardoor tegelijk feeëriek en onheilspellend aan.

Suzanne Moxhay - Palms (2019)
Suzanne Moxhay – Palms (2019)

David De Pooter

Art crunches: Fred Eerdekens, Marcel Broodthaers, conceptuele kunst
David De Pooter

Latest posts by David De Pooter (see all)

Author: David De Pooter

Art crunches: Fred Eerdekens, Marcel Broodthaers, conceptuele kunst

Share This Post On

1 Comment

  1. Helder, inspirerend en rijk artikel! Ook al was ik zelf op de beurs afgelopen week, ik heb meteen zin om weer te gaan kijken. Het artikel doet eer aan alle stakeholders van Art Luxemburg en kan twijfelaars nieuwsgierig maken om toch eens een galerij binnen te stappen!

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op