Maki Na Kamura en Thomas Lerooy in het Museum Dhondt-Dhaenens

Maki Na Kamura was me reeds fel opgevallen tijdens de biënnale van de schilderkunst in het museum. De mysterieuze, Oosters getinte landschappen zonder horizon of referentiepunt nodigden me uit om er eindeloos in te verdwalen. Een bedwelmende ervaring was het.

Voor de tentoonstelling ‘Steine legen, Äpfel lesen’ gaat ze op onderzoek naar klassieke meesterwerken van kunstenaars als Giorgione en Millet, al doet ze er naar goede gewoonte een snuifje Oosterse filosofie bij. Vooral Jean-François Millet’s ‘Arenleessters’ uit 1857 dient als uitgangspunt, al rapen de drie vrouwen in Na Kamura’s herinterpretatie geen graanoverschotten, maar gouden appels – een referentie naar een ander meesterwerk van Guido Reni.

Al deze referenties zorgen voor wat meer zwaarte in de werken, zeker in vergelijking met de frivoliteit en spontaneïteit van haar mentale landschappen. Niettemin, de spiritualiteit in haar werk blijft voelbaar, versterkt door het glasraam dat aan de ramen van de kamer werden aangebracht.

unadjustednonraw_thumb_3546

unadjustednonraw_thumb_353e

Installatie Maki Na Kamura, foto: TheArtCouch

Ik had gehoopt op een ‘confrontatie’ tussen het werk van Na Kamura en Thomas Lerooy, elk op hun eigen specifieke manier surrealistisch. In plaats daarvan kregen ze elk netjes aparte ruimtes toebedeeld. Niet getreurd, want de wereld die Thomas Lerooy in zijn ruimte creëerde zorgt voor de èchte verrassing in deze tentoonstelling.

‘Playground’, heet zijn expo, en het lijkt er inderdaad op dat hij de ruimte als speelveld aanzag. Hij creëerde er 11 kleurrijke blokkendozen waardoorheen de bezoeker kan wandelen om er oud en nieuw werk te ontdekken. De ruimtes hebben verschillende geometrische vormen en kleuren die refereren naar De Stijl. Ze vormen feitelijk een sculptuur op zich, waardoor je terwijl je naar de werken in de ruimtes kijkt je het grotere werk van binnenuit beleeft.

In elk van de ruimten ontdek je een enkel oud of nieuw werk. Dat kan heel diverse vormen aannemen, van vogels die op of in voetballen slapen, of erdoor verpletterd worden, tot lichaamsvormen in een urinoir. Er steekt niettemin een rode draad in zijn werk: ‘de spanning tussen vormelijke schoonheid en het nietsontziend verval, het abjecte en het lelijke.”

Een heel programma, dat een hoogtepunt bereikt in het monumentale werk ‘Playground’ uit 2017, een fontein waarop tientallen Putti als kleine duiveltjes in alle richtingen op, in of naar elkaar plassen in verschillende, vaak provocerende poses. Een ode aan het groteske, maar het mist zijn effect zeker niet.

Een verrassing van formaat, deze tentoonstelling, in alle betekenissen van het woord.

unadjustednonraw_thumb_3544

unadjustednonraw_thumb_3543

Installatie Thomas Lerooy, foto: TheArtCouch

De dubbeltentoonstelling van Maki Na Kamura en Thomas Lerooy bij het Museum Dhondt-Dhaenens loopt nog tot 4 maart 2018. Klik hier voor alle info!

 

 

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op