Op weg naar Compostella. Sofie Muller in Saint-Guilhem-le-Désert

Soms is de omgeving waarin kunst wordt getoond een determinerende factor om het juister aan te voelen, om het werkelijk te beleven. Mag het verbazen het werk van Sofie Muller terug te vinden in een abdij dat in 804 ac werd gesticht? Een sacrale plek, een plek om te bezinnen, om tot rust te komen. Niet voor niets bevindt de abdij zich op een van de wegen die de bedevaartroute naar Compostella uitstippelt, deze die langs Arles voert.

Een betere omgeving kan je het werk van Sofie Muller niet bieden. Haar albasten beelden, al zijn ze slechts een fase in een oeuvre dat verrassende wendingen niet schuwt, bieden net als de serene omgeving die het lijkt te omarmen een balsem voor de geest, en de ziel.

Al kan de keuze van de tentoongestelde beelden in deze context verbazen. Het hoofd van een misschien universele moeder op een net zo goed universele dochter. Verweven in een intieme, vertederende band, maar evengoed gebukt onder het verpletterende gewicht ervan. De moederlijke liefde, een last die moeilijk te dragen is, maar desalniettemin onmisbaar is. Het stemt tot nadenken. Is onvoorwaardelijke liefde, zoals deze van een moeder jegens haar kind, niet het ultieme streven? De Heilige Graal? Of, tenminste, waar we naar hunkeren, wat we op het einde van onze tocht in het vooruitzicht stellen?

foto © Luc Jennepin

Een tweede installatie, die uit drie albasten beelden bestaat, refereert dan weer rechtstreeks naar de oorspronkelijke bestemming van de abdij. Een oor, een mond, een hand, verwijzen naar de regel van Sint Benedictus, nog steeds in voege in de Benedictijnse ordes, die stelt dat luiheid en gemakzucht dient bestreden te worden aan de hand van manuele arbeid en grondige studie van de heilige teksten.

foto’s © Luc Jennepin

Sofies tentoonstelling in Saint-Guilhem-le-Désert, iets ten noorden van Montpellier, maakt deel uit van een parcours van 15 tentoonstellingen op uitzonderlijke locaties, verspreid over een gebied dat zich uitstrekt van de Cévennes tot de Pyréneeën. Op zich zou het een vakantie kunnen vullen, mocht je nog naar ideeën op zoek zijn. Mocht je minder tijd hebben wijst Sofie ons alleszins op een aantal andere -persoonlijke- hoogtepunten, als de muurschilderingen van Abdelkader Benchamma in de abdij van Lagrasse, videokunstenaar Mircea Cantor in het Forteresse de Salses en Ugo Schiavi in de Palais des Archevêques, die ‘snachts, zonder toestemming, delen van monumentale historische sculpturen afgiet. Alle info over de tentoonstellingen en de sites waar ze plaats vinden vind je terug op de website van In Situ.

Frederic De Meyer

Art crunches: Bernard Frize, Banksy, Zou, Chinese art, MadC, Dan Witz
Frederic De Meyer

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op