Rinus Van de Velde @ SMAK, een verhaal met vele dimensies

Rinus-Van-de-Velde_All-his-_753_434_s_c1_c_c_0_0_1

© Rinus Van de Velde, ‘I am disappearing slowly’ 2016, 300x600cm, charcoal on canvas, Courtesy Tim Van laere Gallery, Antwerp

Met alle persbelangstelling die Rinus Van de Velde in nagenoeg alle dagbladen reeds gekregen heeft naar aanloop van zijn tentoonstelling in het SMAK, riskeerde de persvoorstelling van vandaag (3 maart) ons weinig nieuwswaardigs te bieden te hebben.

Voor wie het nog niet weet: Rinus stelt in het SMAK negen nieuwe werken tentoon, alle gebaseerd op een boek van Franse auteur Jules Romain, “Donogoo Tonka”, die eigenlijk als manuscript voor een film had moeten dienen, maar nooit werd verfilmd. Niet verbazend dat Rinus voor dit boek viel, ook hij ziet zichzelf graag op de grens van het fictieve: zijn hele werk is een vorm van ingebeelde autobiografie, een nooit waargemaakte –nooit waar te maken- soort realiteit.

© Rinus Vandevelde

© Rinus Van de Velde, “What isn’t, can be done’, I continued, 2016, 300x600cm, charcoal on canvas, Courtesy Tim Van Laere Gallery, Antwerp

In het boek van Jules Romain verliest een geoloog alle geloofwaardigheid nadat blijkt dat hij in zijn schrijfsels een stad in Brazilië beschrijft die niet in het echt bestaat. Een jongeman met zelfmoordgedachten stelt zichzelf als levensdoel om de reputatie van de geoloog te redden door de stad daadwerkelijk te gaan bouwen. Dit licht absurde, surrealistische uitgangspunt sluit ideaal aan met de geest van Rinus’ werk. Een gelukkig toeval dat Rinus dit boek in –above all places– New York heeft gevonden. Serendipity?

Bon, we zouden hier het volledige persbericht kunnen overnemen, of herhalen wat alle kranten reeds hebben geschreven. Liever lieten we ons gaan in de negen werken, en de teksten errond die pogen uit te leggen in welke sfeer, in welke omgevingsfactoren de werken tot stand zijn gekomen. Meer dan de kunstenaar laten we hier liever zijn werk spreken (sorry Rinus).

RINUS_VAN_DE_VELDE__I_am_disappearing_slowly.’__2016_1_highres_web

© Rinus Van de Velde, “What isn’t, can be done’, I continued”, 2016, 300x600cm, charcoal on canvas, Courtesy Tim Van Laere Gallery, Antwerp

 

We verkozen dus om een aantal minuten voor elk van de werken te gaan staan, elk werk in ons te ‘absorberen’ (of is het omgekeerd? Daar lijkt het werk van Rinus alleszins toe uit te nodigen, en met succes). Voor alle duidelijkheid: de negen werken vormen geen transcriptie van het verhaal van Jules Romain. Het zijn fragmenten, en dan nog zijn de fragmenten verhuld in hoe ze in een filmopname zouden lijken, dit alles gemengd met elementen uit Rinus’ eigen, ‘reële’ omgeving. Als het ware een meta-taal in het kwadraat. Voor wie niet kan volgen: vooral gaan kijken!

Niet dat het aanschouwen van de werken en het lezen van de teksten in en rond de werken je veel wijzer zullen maken. Rinus nodigt vooral uit om na te denken, om vragen te stellen, zelf een verhaal te verzinnen met het materiaal dat hij aanbiedt.

© Rinus Vandevelde

© Rinus Van de Velde, picture by TheArtCouch

Hierbij een selectie van de onsamenhangende notities die we bij elk van de werken namen. Probeer het vooral zelf eens uit om kort samen te vatten waar elk werk voor jou over gaat: zinnen, gedachten, woorden, ideeën, en aarzel niet ze met ons te delen! Al deze gedachten samen zouden een prachtige aanvulling kunnen betekenen op een zo al intrigerend werk.

  1. Parijs, Pont de la Moselle. Rinus op punt om van de brug te springen. ‘My life has become an Excell file’;
  2. Rinus in een café, gevuld met statische kunstenaars en acteurs, in gesprek met een vriend die op een Griekse zuil zit. Rinus lijkt –net als iedereen- in zijn eigen gedachten te verzinken, maar uit de tekst blijkt dat hij net aan zijn vriend toegaf dat hij aan zelfmoord dacht in de scène ervoor. Zijn vriend raadt hem een gespecialiseerde dokter aan (dokter Becker);
  3. Rinus (? Niet precies herkenbaar) in de wachtzaal van dokter Becker, waar heel veel patiënten last blijken te hebben van huizen over hun hoofd (de fictieve stad?). ‘The waiting room is sick with tension’;
  4. Consultatie bij dr. Becker, Rinus die wordt gehersenspoeld (?), alleszins krijgt hij de mysterieuze missie wordt opgedragen: “Enter car 17, convince driver that you are there to surrender to his needs whatever they are, insist until he yields’;
  5. Absurd tafereel met Rinus in taxi die in de garage een onderhoudsbeurt lijkt te krijgen. Mentaal onderhoud? Is de mens slechts een machine dat af en toe onderhoud nodig heeft als een auto? (vragen)
  6. Wanhopige geograaf omgeven door wild in het rond dwarrelende pagina’s (van wat? Zijn illusies? Zijn wetenschappelijk werk dat slechts lucht blijkt te zijn? Op de persconferentie legt Rinus uit dat elk bladje met draadjes in het decor werden bevestigd, om ‘still’ te staan, alles heeft zijn vaste plaats, zelfs ronddwarrelende bladen)
  7. Impressie van de jungle, op een plek waar een fictieve stad zou kunnen ontstaan;
  8. Impressie van hoe een filmset er in de jungle uit zou kunnen zien, had de film gedraaid geweest, al was het maar fictief;
  9. Crew op het schip dat hen terug brengt (naar de realiteit?). Vreemd genoeg doet het denken aan Joseph Conrad’s ‘Heart of darkness’, of tenminste de filmische versie van Francis Coppola ervan. “Suspended somewhere between the old continent of reality and the new world of promises’. Rinus zelf schrobt het dek terwijl zijn vrienden minder verheven taken verrichten. De kunstenaar als hulpje? Als slaaf? Of als enige nuttig bijdragend tot een schip dat de toekomst tegemoet vaart? (vragen)

Zoals Rinus zelf aangeeft: zijn werk nodigt uit tot dialoog. Dus mocht je de tentoonstelling bezoeken, en notities nemen bij elk werk, deel ze met ons!

rinusvdv1IMG_2533

© Rinus Van de Velde, picture by TheArtCouch

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op