Sensueel en spiritueel, Emmy Asakura bij Husk Gallery

Vorige week opende bij Husk Gallery de tentoonstelling van de Japans-Belgische kunstenares Emmy Asakura. Uitzonderlijk, en met haar toestemming, nemen we hier de volledige tekst over die Ingrid Van Hecke schreef over het werk van de kunstenares:


Emmy Asakura temt een overvloed aan indrukken en verhalen. Ze zweeft tussen figuratie en abstractie en flirt met het spirituele en het intuïtieve.  Ze creëert een poëtisch universum dat voortdurend verandert, alsof het vloeibaar of vlietend is. 

In haar oeuvre vinden we veel persoonlijke beeldfragmenten terug. In werken zoals Cupido (2017) en Tale of The Garden (2017) koppelt ze haar emoties aan geografische plekken waar ze lang heeft gewoond. Met haar Selfies-reeks toont ze ons haar rusteloze en nieuwsgierige aard en portretteert ze enigmatische brokken en sporen van zichzelf, zoals in Parts of Me (2017) en Pieces of Me (2017).

Tale of a Garden (2017)

In haar recente werk staat de sensualiteit en de spiritualiteit van de vrouw centraal. Zowel op doek als via installaties onderzoekt ze het dualisme van twee vrouwelijke stereotypes: de heilige moeder Maria en de verleidster of hoer. De westerse iconografie van de heilige Mariafiguur die we kennen via oude bidprentjes, beelden in kapellen en kerken, duikt op in verschillende verschijningsvormen. Asakura koppelt Maria los van het religieuze decorum en onderzoekt met #askmary (2018) haar betekenis in de neoliberale wereld van vandaag. Asakura oordeelt niet, ze bevraagt haar status en port de toeschouwer aan om na te denken over mededogen. In de installatie Femmina (2018) heeft Asakura een naakte, vrouwelijke torso integraal bedekt met Mariale bidprentjes. Gesmolten was herinnert subtiel aan de kaarsenzeeën aan de voet van een Mariabeeld. Door de Mariale betekenislaag heeft ze het vrouwelijke lichaam omgevormd tot een soort “heilige hoer”. 

“De heilige hoer was ooit universeel, omdat ze uitdrukking gaf aan twee kenmerken, in se tegenstellingen, ingebed in de vrouwelijke natuur. Maar religieuze dogma’s hebben haar seksualiteit versluierd en weggedrukt.  De hoer en de heilige zijn zo hun eigen weg gegaan.”, aldus Emmy Asakura.

Asakura laat zich in het bijzonder inspireren door persoonlijke herinneringen en ervaringen. Haar werkwijze is een proces van voortdurende assemblage. Doek of paneel wordt bewerkt met verflagen, maar evengoed met papier, stof, stukken doek of foto’s. Haar werken zijn eindeloze palimpsesten – een dynamisch en complex veld van betekenisassemblage dat zich niet zomaar prijsgeeft. Emmy Asakura construeert en deconstrueert, schildert en krabt, plakt en overschildert,  verwijdert en voegt toe… een onvoorspelbaar energetisch proces van eindeloze herschikking. 

Niet alleen haar coloriet oogt Japans, haar werk houdt verband met het Japanse “Wabi-Sabi”- concept, waarbij perfectie of schoonheid ontstaat in het imperfecte, en waarbij het doorleefde en verweerde een spirituele kracht geeft aan het geheel.  

Emmy Asakura wil geen spiegel van de werkelijkheid weergeven maar de flux van het vormloze vatten, het continue proces van worden en veranderen. Haar vervormingen en kleuren zijn de representatie van onzichtbare krachten en verlangens. Of misschien is het juister om te stellen dat ze precies het onvatbare representeren.

Het werk van Emmy Asakura daagt ons uit haar beeldtaal te beschouwen en te contextualiseren, maar nodigt evengoed uit om gewoonweg de onophoudelijke levensflux te contempleren.


Cupido (2017)
Shunga (2018)
Parts of me (2017)

De tentoonstelling “THE SUBCUTANEOUS DESIRE” met werk van Emmy Asakura loopt nog tot 6 juli bij Husk Gallery. Voor de gelegenheid kwam er tevens een boek uit, The Subcutaneous Desire, uitgegeven door Husk gallery.

Author: The ArtCouch

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op