Highlights for a future, the collection (1) in het SMAK, een selectie van hoogtepunten

Niets triester dan de gedachte dat zoveel interessante kunstwerken opgeborgen blijven in de catacomben van musea allerhande, onttrokken aan het oog en de aandacht van de nieuwsgierige kunstminnaar.

Dat een museum, in casu het S.M.A.K. een deel van haar collectie dan toch tentoonstelt kunnen we enkel met enthousiasme onthalen. Wat Highlights for a future, De collectie (1) alleszins aantoont is hoe rijk en gevarieerd de collectie wel is. Het biedt een ware ontdekkingstocht voor de hongerige liefhebber van hedendaagse kunst, waar je -mede door de opstelling, die geen logisch parcours kent- van verrassing naar verrassing wordt gelonkt. De tentoonstelling ‘is bedoeld als een genereuze uitnodiging om het labyrint van hedendaagse kunst te verkennen en er ook eigen verbanden in te ontdekken’.

Daar is het wat mij betreft zeker in gelukt, al konden wat mij betreft niet alle werken bekoren of overtuigen, wat gezien de variëteit wel voor iedereen het geval zijn. Een hoogst persoonlijke selectie highlights van de highlights dus:

De eerste ruimte met de installatie interminável van Artur Barrio is meteen een voltreffer. Op een licht destabiliserende grond en met gedempt licht wandel je er door een parallel universum waarin je enkele elementen van herkent, de sofa, de flessen wijn, maar even goed bevreemdende, ondefinieerbare elementen. ‘De installatie is een situatie, een moment dat in beleving de werkelijkheid en de kunst dichter samenbrengt’.

Ook in de tweede zaal kom je temidden van een verrassing te staan. De installatie Verlust der Mitte bestaat uit een aantal topwerken uit de Cobrabeweging, Alychensky, Claus, Appel, maar die hangen in een zaal die bedekt is met matrassen, reiszakken, tassen, half leeggedronken flesjes water, over datum geneesmiddelen, etc. Een duidelijke verwijzing naar de toestand waar duizenden vluchtelingen heden moeten leven, maar in de confrontatie met de prijzige schilderwerken duidelijk een reflectie over kunst, de waarde ervan tegenover de waarde van een mensenleven. Zo las ik het toch.

(foto: TheArtCouch)

Neem genoeg tijd om de zaal gewijd aan Marcel Broodthaers in je op te nemen, het biedt een schat aan informatie over het werk van de man. Een ware collectie in de collectie.

Op het eerste verdiep zal je onweerstaanbaar aangetrokken worden door het werk van Ann Veronica Janssens, Untitled (blue glitter). Een zee van blauwe glitters gemaakt uit vermalen PVC, dat elegant en poëtisch over een flink deel van de vloer werd gestrooid. ‘Het is een werk van contrasten dat vibreert tussen energie en rust, concentratie en verstrooiing, licht en schaduw, densiteit en transparantie’. Dat alles met een heel poëtisch effect alleszins.

(foto: TheArtCouch)

Sta zeker even stik bij het werk van Nedko Solakov met als titel (even diep ademhalen): The Collector of Art (somewhere in Africa there is a great black man collecting art from Europe and America, buying his Picasso for 23 coconuts….). Een beetje zelfrelativering is niet vreemd aan het SMAK, gezien de installatie enerzijds ons stereotiepe beeld van Afrika hekelt, maar anderzijds ook de Westerse kunstwereld. Je kijkt binnen in de wereld van een Afrikaanse dorpeling die iconische Westerse kunst koopt (ook uit de eigen collectie van het SMAK) voor een aantal kokosnoten of antilopenbotten. Heerlijke kunst.

Mijn persoonlijk hoogtepunt van de tentoonstelling is het kleine zaaltje met werk van Berlinde De Bruyckere. Aan-één bestaat uit een grote vitrinekast met twee in elkaar verstrengelde paarden, als metafoor voor vergankelijkheid en dood. Rechtover een aantal tekeningen onder de noemer Uit elkaar gegroeid. De titel mag je letterlijk nemen, gezien uit de subtiel aangebrachte verftoetsen het wel lijkt of twee wezens met een gemeenschappelijke wortel langzaam uit elkaar groeien. Niet zeker of het de bedoeling is, maar gezien de titels van de twee werken geven ze, zo rechtover elkaar, wel de indruk een eenduidige eenheid te vormen.

Berlinde De Bruyckere, Aan-één 2009, Foto: Dirk Pauwels

De laatste zaal is de drukste van de tentoonstelling. Veel werk, waarvan een aanzienlijk deel van hedendaagse Belgische kunstenaars, onder meer ook een werk van Tatjana Gerhard dat recent aan het museum werd geschonken.

De themaloze, bedoeld richtingloze tentoonstelling biedt alleszins een mooie gelegenheid om je te laten verrassen, en te ontdekken!


The Collection (1), Highlights for a Future loopt nog tot 29 september in het S.M.A.K. te Gent.

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

1 Comment

  1. mooie foto’s : perfect . Tekst is innemend , en we lezen graag het vervolg . Bedankt

    Post a Reply

Laat een reactie achter op herbert Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op