Vier boeiende jonge fotografen te ontdekken in ‘Through the lens’ bij Deweer Gallery

Het gebeurt niet zo vaak dat Deweer Gallery een tentoonstelling organiseert rond fotografie. De galerij gaf wel reeds solo-tentoonstellingen rond het werk van Sergey Bratkov, maar voor de eerste keer wordt nu een groepstentoonstelling gehouden rond het medium. Voor de gelegenheid hebben ze vier opkomende talenten geselecteerd, die elk op hun eigen manier bijzonder vernieuwend zijn.

Tom Callemin

De muur links bij het binnenkomen van de zaal is gewijd aan het werk van de Belg Tom Callemin. Luc Tuymans had het ooit over kunst als een poging om de ‘immense intensiteit van de stilte’ weer te geven. Als dat zo is komt het werk van Tom Callemin aardig in de buurt. De twee eerste foto’s (Refuge en Model I, een foto van een vervallen gebouw in de nacht en een naaktmodel) uit 2013 zijn ijzingwekkend in hun kalme, ultieme stilte.

De vier nieuwere foto’s vormen pogingen om de notie van tijd te vatten in een beeld. Dit uitgangspunt levert uiteenlopende beelden op. Zo zie je een vrouw die vastgehouden wordt door een toestel waarmee men er in de beginjaren van de fotografie voor zorgde dat de modellen stil bleven staan; de beweging van de maan die via spiegels en reflectoren en met lange sluitertijd wordt gecapteerd (let op de enscenering errond!); de ontploffing van magnesiumpoeder; en een heel intens portret ‘Leen’. Hoewel het werk van Callemin evolueert en een steeds rijker wordend scala aan thema’s beslaat, blijft het coherent een soort analytische afstandelijkheid uitstralen, die nochtans hevige emoties kan losweken. De immense intensiteit van de stilte…

(links: Leen, 2016; rechts: Model III, 2016. Courtesy Deweer Gallery)

Kudzanai Chiurai

Op de tweede muur hangen drie grote portretten van de Zimbabwaanse artistieke duizendpoot Kudzanai Chiurai. In vergelijking met zijn drukke, geëngageerde ensceneringen, beladen met al dan niet expliciete symboliek, ogen deze drie portretten eerder sereen. Ze zijn daarom zeker niet ontdaan van symboliek. De foto’s komen uit de serie ‘Genesis’ uit 2016 en vormen een reflectie over de koloniale aspiraties van dr. Livingstone, die bepaalde Westerse gewoonten wou opdringen aan de lokale bevolking. De drie geselecteerde portretten staan symbool voor de herwonnen identiteit van deze bevolking. De zelfbewuste, krachtige vrouwen in de portretten staan voor een alternatieve, lees: autonome toekomst voor Afrika. Indrukwekkende beelden.

(links: Genesis [Je n’isi isi] XI, 2016; rechts: Genesis [Je n’isi isi] X, 2016; courtesy Deweer Gallery)

Anna Vogel

Met het werk van Anna Vogel vormt de derde muur alvast voor een verrassing. De leerlinge van Gursky lijkt haar foto’s te gebruiken als canvas om er met inkt en potlood elementen op aan te brengen die het geheel omdopen tot surreële, hier en daar oriëntaals aandoende landschappen. Zeker in haar reeksen New Cities en Translator bereikt ze hiermee een niveau van abstractie die de toeschouwer lang zal blijven boeien. Een ontdekking wat mij betreft.

(links: Translator, 2017; rechts: New Cities IV, 2017; courtesy Deweer Gallery)

Sara Cwynar

Waar het werk van Anna Vogel eerder gevoelsmatig is, is het werk van Sara Cwynar op de laatste muur eerder cerebraal -je kan moeilijk anders verwachten van iemand die Baudrillard en Walter Benjamin als theoretische invloed vermeld. Het is puzzelen naar de exacte bedoeling van de levensgrote repreductie van een harnas, waar Cwynar kleinere foto’s op aanbracht waarin haar handen allerlei objecten hanteren, van een bakelieten telefoon, een fruitperser, nylon kousen, een strijkijzer tot bankkaarten. De fotografe heeft een achtergrond als grafisch vormgever, wat heel goed te zien is in het werk ‘Tracey’, waarin ze een vriendin portretteert die zich neervlijt op een intens gekleurde, weelderig gedrapeerde stof.

De zaaltekst van de hand van Sofie Crabbé verschaft de nodige uitleg rond de keuze van het model (een ‘China girl’ dat door cameramannen in films gebruikt wordt om de kleuren van de camera te calibreren), de gebruikte kleur (Rose Gold, een kleur die het Pantone-instituut in 2016 uitriep tot kleur van het jaar) en de objecten op de foto (gekozen uit Cwynars gigantische archief van prullaria uit de jaren ’60 en ’70, een verzameling die balanceert tussen kitsch en nostalgie). Zo heeft elk element van de compositie een betekenis, maar wat Cwynar uiteindelijk wil bereiken met haar verschillende lagen foto’s (ze maakt foto’s van foto’s met daarop nieuwe elementen) is een vernieuwend gevoel van diepte in het vlakke oppervlak, de ‘multi-dimensionaliteit’ van haar thema’s samenvatten in een enkel beeld. Het zindert alleszins na.

sara-cwynar_tracy

Tracy ( One Hundred Consecutive Years), 2017; courtesy Deweer Gallery

 

Een knappe ontdekking van vier vernieuwende stemmen in de kunstfotografie, en een tentoonstelling die zeker opvalt in haar uitgepuurde selectie. Van elke kunstenaar zijn slechts enkele werken te zien op de immense muren van de galerij, waardoor ze meer dan voldoende ademruimte krijgen.

De tentoonstelling ‘Through the lens” loopt van 3 september tot 8 oktober bij Deweer Gallery. Klik hier voor alle info!

(tegelijk lopen nog twee andere tentoonstellingen in de galerij: “Landscapes of the mind” met verschillende werken uit de eigen collectie, en ‘Jan Fabre, kijkdozen, denkmodellen en tekeningen’, maar daarover binnenkort meer op TheArtCouch, dus blijf ons volgen!)


Lees ook onze verslagen van vorige tentoonstellingen bij Deweer Gallery:

 

Frederic De Meyer

Art crunches: Bernard Frize, Banksy, Zou, Chinese art, MadC, Dan Witz
Frederic De Meyer

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op