30 fotografen in 14 locaties… Brugge foto 16 gaat van start!

Vanaf 8 december wordt Brugge een maand lang de niet te missen bestemming voor liefhebbers van fotografie. Met liefst 30 fotografen op 14 locaties, geclusterd rond drie thema’s (Engeland, Body & Soul en Photography 2.0) is het alleszins een mooie gelegenheid om een aantal gevestigde waarden en nieuwe talenten te (her)ontdekken.

Ook niet-liefhebbers van fotografie komen overigens aan hun trekken. Het parcours van 7 kilometer vormt biedt een ideale wandeling doorheen Brugge (klik hier om het parcours te ontdekken).

Onnodig om hier alle fotografen te bespreken, die kan je op de website van de tentoonstelling ontdekken (klik hier). Maar hierbij alvast de vier die we voor geen geld willen missen!

(PS: we zijn voor een keer een beetje lui, de teksten bij de kunstenaars komen rechtstreeks van het programmaboekje. Hopelijk wordt het ons vergeven)

Jean-François Lepage, ‘Recycling (prelude)’ bij 44 Galery

Het artistieke werk van Jean-François Lepage (FR, 1960) bevindt zich in het grensgebied van de modefotografie en de kunst. In de jaren 1980 al werkte hij in reclameprojecten met onconventionele beelden, een eind verwijderd van de glamoureuze idee van vrouwelijke schoonheid. In zijn fantasmagorisch universum combineert hij originele foto’s en abstracte vormen.

In de serie Recycling (prelude) creëert hij griezelige modecollages door foto’s uit zijn archief te deconstrueren. Zijn beklijvende collages zijn verzadigd met diepe tonen, wat resulteert in een donker en surrealistisch aura.

bruggefoto-jean-francois-lepage_2

© Jean-François Lepage

Danielle Van Zadelhoff, ‘A caring eye’ in het Sint-Janshospitaal

Het werk van Danielle van Zadelhoff (NL) kan je niet onberoerd laten. Pas in 2013 begon zij te fotograferen, maar de basis was al gelegd in haar jeugd bij een kunstminnende vader, een bibliotheek thuis vol boeken over kunst en geschiedenis en haar eigen ervaring als beeldend kunstenaar. Geen wonder dat haar indringende en tijdloze portretten herinneren aan de oude meesters uit de renaissance en recentere kunstenaars. Haar liefde voor schilderkunst en fascinatie voor de menselijke psyche vinden elkaar wonderwel in haar foto’s. Haar tentoonstelling A caring eye wordt getoond in het Broederkloooster van het Hospitaalmuseum, zij aan zij met de eeuwenoude kunstwerken van dit middeleeuwse pand.

bruggefoto_zadelfoff

© Danielle Zadelhoff

 

Jenny Boot, ‘Lucid dreams’ in de Schipperskapel

Jenny Boot draagt de Gouden Eeuw in haar hart, maar plaatst haar kunst voor het helemaal in onze tijd. Dat doet ze vaak met een knipoog. De ene keer blijkt een molensteenkraag niet echt gemaakt van het materiaal dat je verwacht, de andere keer ben je onverwachts getuige van het gezinsleven van Batman. Haar werk kenmerkt zich door een gladde buitenkant met rauwe inhoud. Je ziet prachtige modellen, veelal vrouwen die je lijken uit te dagen. In de sfeer zit altijd iets onheilspellends. Het subliem belichte donker, de erotische zweem en de soms beklemmende poses geven je het gevoel dat de buitenkant wel eens misleidend kan zijn. 

bruggefoto_boot

© Jenny Boot

Luc Rabaey, ‘Why should I leave you’ in de Schipperskapel

Why should I Leave You, to Wound Myself on the Sharp Edges of the Night. De titel en inspiratie voor de serie is het slotakkoord van het gedicht Taxi van de Amerikaanse dichteres Amy Lowell (1874 – 1927). In de nacht schuilt een paradox. Er heerst een zekere dreiging, maar tegelijk ook een verlokkelijke schoonheid. In de nacht zijn de straten leger en is het lastig kijken. Maar precies hierdoor is er ook zo veel te zien, word men zich bewust van het kijken zélf. Er doemt iets op uit de duisternis. Wat aanvankelijk wazig is lijkt scherper te worden, contouren krijgen vorm, betekenissen ontstaan. Het licht doet stil, maar vastberaden zijn werk. De foto’s vertellen over de esthetiek van de verschijning. Precies door de onscherpte krijgen de beelden intensiteit, levendigheid en energie. De fotograaf ontpopt zich als observator van geïsoleerde fragmenten en flarden van de werkelijkheid. Hij toont niet de scherpe onweerleg-baarheid, maar een nagelaten spoor tussen daarnet en zo meteen. Een bewogen beeld, een visueel gedicht: een ritmische, associatieve vertelling.

bruggefoto_rabaey

© Luc Rabaey

 

Alle info over Brugge foto 16 vind je op de website van het event!

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

3 Comments

  1. Zeer interessante tentoonstelling(en) daar in Brugge. Genoten van de foto’s.
    De organisatie is wel een beetje gebrekkig. Er is een mooi parcours uitgestippeld maar:
    – sommige locaties zijn pas in de namiddag (om 14u) open, andere sluiten over de middag
    – het hele parcours – in de namiddag dus, als alles open is – op een 4u doen is niet haalbaar; dus ofwel kom je 2 keer ofwel laat je een aantal delen links liggen. Je kan natuurlijk ook in de voormiddag komen maar dan moet je kris-kras door de stad om achteraf de plaatsen te bezoeken die in de voormiddag niet open waren. En bovendien openen niet alle locaties die in de voormiddag open zijn op hetzelfde uur)
    Alles is gratis, (dankjewel) op 1 deel na: het Sint-Janshospitaal. De reden van deze uitzondering is onduidelijk. Dat dit zo is merk je pas als je er al bent, het is nergens vermeld. Integendeel: in de brochure staat “toegang gratis”, maar dat weet de suppoost blijkbaar niet. We kwamen er dus niet in, jammer.

    Post a Reply
    • Ik ben al een paar uur zoet geweest om een planning te maken via de officiële website. En inderdaad, de hierboven aangehaalde problemen stoorden me ook geweldig. Ik hoop dat tegen donderdag de suppoost het wél gaat weten.

      Post a Reply
  2. Ik heb zeer veel goede foto’s gezien. Het best trek je er 2 namiddagen voor uit. Inderdaad de organisatie loopt soms wat mank maar bedek dit aub met de mantel der liefde. Ik vernam dat dit festival het werk is van vrijwilligers zonder enige vorm van subsidie.

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op