ArtCrushes #1: de keuze van Hilde Peleman, boekhandelaar Copyright Bookshop

In deze nieuwe reeks laten we niet de kunstenaars zelf aan het woord, maar anderen die een belangrijke rol spelen in het Belgische kunstlandschap. Inspirators, mentors, curators die van kunst hun levenswerk maakten. We peilen naar hun art crushes, naar hun lievelingskunst, naar wat hen ontroert, treft, kippenvel bezorgt. Een passionele bekentenis in telkens vijf antwoorden op vijf vragen. Hilde Peleman, zaakvoerder van kunstboekhandel Copyright in Gent en Antwerpen, bijt de spits af.

1. Wat is de vroegste kunstervaring die diepe indruk op je maakte? 

“Dat moet, denk ik, kunstschilder Henri De Cocker zijn die even les kwam geven op onze lagere school. Hij was expressionist, later fauvist, en sprak aanstekelijk over kleur en vorm. Een totaal andere benadering dan we in de lessen plastische opvoeding gewoon waren. Daarnaast heeft ook mijn meter, die op Antwerpen Linkeroever woonde, in een appartement met zicht op de kathedraal, een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van mijn passie voor kunst. Werk van de Vlaamse expressionisten, zoals Constant Permeke, Rik Wouters en Gustave Van de Woestyne sierde haar huis. Ik mocht daar elke kerstvakantie van genieten, terwijl ik samen met haar luisterde naar de Johannespassie en de Mattheüspassie, momenten van intense schoonheid die diepe indruk op me maakten. Maar de echte eerste confrontatie met ‘grote kunst’ was toen ik tijdens de Rome-reis in het zesde middelbaar de Sixtijnse Kapel bezocht. Nu staan daar lange wachtrijen, maar wij konden gewoon op onze rug languit liggen genieten. Het was daar en dan dat ik besloot om kunstgeschiedenis te gaan studeren.”

2. In welk museum vertoef je heel graag? 

“Dat zijn er zoveel…Ik hou enorm van de grandioze kunsttempels uit de negentiende eeuw, zoals het Louvre, het Prado, het Uffizi, de Albertina en het Rijksmuseum. Ik reken hier ook het MSK en het KMSKA bij. Je kan er uren, dagen rondlopen om er de collecties van grote en kleinere meesters te ontdekken. Idem voor de monumentale musea voor moderne en hedendaagse kunst, zoals het MoMAGuggenheimTate en Centre Pompidou. Maar ik geniet ook van kleinere musea zoals Musée Rodin, het Louisiana Museum, of Insel Hombroich

“Ik ben ook enorm gecharmeerd door het Museum Mayer van den Bergh in Antwerpen, een wondermooie zeventiende-eeuwse woning waar voor mij alles klopt. Hetzelfde gevoel heb ik bij Haus Lange en Haus Esters in het Duitse Krefeld, twee privéwoningen ontworpen door Mies van der Rohe, die nu de perfecte achtergrond vormen voor tentoonstellingen over hedendaagse kunst. De lichtinval, de verhoudingen, alles is daar perfect in balans.”

3. Welk kunstboek is jouw koesterboek, het boek dat je niet zou kunnen missen?

“Dat zijn er twee. Het eerste is een catalogus uit 1982, bij een expositie van Giorgio Morandi in Haus der Kunst in München. 3000 exemplaren werden daarvan gedrukt en die waren reeds op de vijftiende dag van de tentoonstelling allemaal verkocht. Het is een heel mooi en precair boekje, kleikleurig en oblong van vorm. Op de kaft staat een werk van Morandi. Inhoud, vormgeving en formaat zijn perfect op elkaar afgestemd.

“Het tweede boek waar ik nooit van wil scheiden is nog ouder, uit 1976. Een klein dik boekje van A.R. Penck, met de merkwaardige titel Ich bin ein Buch kaufe mich jetzt. Het werkje is wat atypisch voor Penck, die lid was van de Nieuwe Wilden en doorgaans dus geen conceptuele kunst bracht. Maar met dit bijbeltje dus wel, waarin je heerlijke zinnen vindt als ‘Ich bin ein Buch wenn du mich liest’.”

4. Welk werk ontroert je diep en bezorgt je ei zo na een Stendhal-syndroom?

“Dat moeten de vroege portretten van Pablo Picasso zijn, bijvoorbeeld dat van Gertrude Stein. Ik zag het voor het eerst op de expo Matisse Picasso in Tate Modern in 2002 en was tot tranen toe geroerd. Het vroege kubisme fascineert me enorm, het prille ontluiken van die stroming tussen 1906 en 1911. Je ziet dat er iets aan het broeien is. De eerste reliëfs, de eerste collages, de sculpturen met objets trouvés van Picasso, ze zijn allemaal zo authentiek en nog steeds zeer actueel.

“Een tweede werk dat me diep heeft geraakt is de Madonna del parto van Piero della Francesca. Nu is het verplaatst naar het dorpsschooltje, maar ik mocht het nog bewonderen in een kapelletje op de begraafplaats van Monterchi. Twee engelen openen het okerrode baldakijn en tonen de hoogzwangere madonna, in een mooi blauw kleed en met de hand delicaat op de bolle buik, aan de toeschouwer. De compositie, de kleur, de intimiteit van dat hele tafereel, ze laten me niet koud.”

5. Welk werk staat op je bucketlist en zou je heel graag nog eens in het echt zien?

“Het zijn niet echt kunstwerken maar twee bijzondere plekken in Kyoto: het interieur van het Gouden Paviljoen en dat van de Keizerlijke Villa Katsura. Helaas zijn ze niet toegankelijk voor publiek, wellicht zal het dus altijd een droom blijven. 

Golden Pavilion, A Buddhist Temple; Kinkaku Ji, Kyoto, Japan

“Maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door een unieke ervaring die we opdeden tijdens een trip doorheen Egypte. We hadden een groepsreis geboekt, maar door de terreurdreiging bleken we alleen te zijn en dus te kunnen beschikken over een privégids. Hij loodste ons binnen in de indrukwekkende terrastempel van Nefertari. Zij was de lievelingsvrouw van Ramses II, en in Abou Simbel liet hij, naast de tempel voor zichzelf, ook één voor haar bouwen, waar ze even groot afgebeeld was als hijzelf, ongezien in de Egyptische geschiedenis. Dit was zijn grote eerbetoon aan haar, hij zag haar als evenwaardig. Een uur bleven we daar zitten, in stilte en vol bewondering voor het interieur. Ik was zo aangedaan dat de tranen over mijn wangen stroomden. Een onvergetelijk moment, waar ik nog steeds dankbaar om ben.”


TheArtCouch magazine #2 is vanaf vrijdag 7 juni te koop bij Copyright Bookshop in Gent en Antwerpen. Of via deze verkooppunten.

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op