ArtCrushes #4: de keuze van Heidi Ballet, curator kunsttriënnale Beaufort 2021

In deze reeks laten we uitzonderlijk niet de kunstenaars zelf aan het woord, maar anderen die een belangrijke rol spelen in het Belgische kunstlandschap. Inspirators, mentors, curators die van kunst hun levenswerk maken. We peilen naar hun art crushes, naar hun lievelingskunst, naar wat hen ontroert, treft, kippenvel bezorgt. Deze aflevering: Heidi Ballet, independent curator, o.m. van de kunsttriënnale Beaufort, 2018 & 2021.

Wat is je meest favoriete museum ter wereld? In welk museum vertoef je graag en waarom?

Mudam Luxembourg, I. M. Pei Architect Design
© Photo : Christian Aschman | Mudam Luxembourg

“Ik vind het Mudam in Luxemburg als gebouw bijzonder aangenaam, het is gelegen in een groot park, en het gebouw is ontworpen door I.M. Pei, de architect die ook de pyramide van het Louvre ontwierp. Er valt veel licht binnen, zelfs in de winter, en het gebouw voelt op een manier gezellig aan. Mudam heeft een zeer mooie collectie, die met mondjesmaat getoond wordt.

“Ik vind het ook heerlijk om een museum voor oude kunst te bezoeken, hoewel die gebouwen doorgaans veel ernstiger zijn, maar het gaat me dan meer over de meesterwerken die ze herbergen. Het Prado bezoeken in Madrid bijvoorbeeld vind ik een zaligheid, omwille van hun ongelofelijke collectie van Vlaamse meesters.”   

Wat is je meest gekoesterde kunstboek?

“Ik heb een nostalgie voor de periode toen ik pas kunst ontdekte, inmiddels een twintigtal jaar geleden. Ik studeerde Sinologie, en kocht een klein boekje over hedendaagse kunst, oorspronkelijk enkel om mijn Chinees te oefenen. Aangezien de taal zo moeilijk is wist ik dat ik een boek moest kopen dat ik interessant genoeg vond om de Chinese taal te willen begrijpen. Ik kocht ook een magazine van Beaux Arts kort daarna met veel werken waar ik niets van begreep. Ik vind dat complexiteit en ‘niet begrijpen’ een belangrijk deel uitmaken van hedendaagse kunst. Dat magazine koester ik tot vandaag.

“Maar wanneer het gaat over een echt ‘boek’, dan is dat wellicht ‘Kunst in Belgie na 1975’ van Florent Bex en anderen, van 2001. Op de cover staat een werk van Guillaume Bijl, een transformatie-installatie waarbij hij een tentoonstellingsruimte transformeerde in een spelshow zoals ‘Rad van Fortuin’. Ik raadpleeg dat boek nog steeds, om te kijken welke Belgische kunstenaars ik dreig te vergeten, omdat ik meestal focus op kunstenaars in het buitenland.”

Welk werk staat op je bucketlist en wil je zeker nog eens in het echt zien?

“De installatie ‘Waste Not’ van Song Dong van 2005. Het is een installatie met 10.000 huiselijke dingen, spullen die doorgaans worden weggegooid, die eigendom zijn van zijn moeder. De moeder van Song Dong leefde in hongersnood in China’s turbulente jaren, 1950-1960. Haar reactie op dit trauma was om niets weg te gooien en ieder plastic bakje of eender wat te bewaren. Song Dong toont in ‘Waste Not’ het kleine huis waarin zijn moeder woonde, en de 10.000 spullen die ze de laatste decennia heeft verzameld. Het geeft indirect de psychologische weerklank weer van het trauma van die periode, De Grote Sprong Voorwaarts, die uiteindelijk uitmondde in hongersnood.

‘Waste Not’, Song Dong, at the Museum of Modern Art, New York, 2006

“Maar er zijn zovele werken die ik graag wil zien. Ik zag ook nooit het werk ‘Tragedy’ van Nina Beier van 2012. Dit is een werk waarbij een hond op een Perzisch tapijt ligt. Hij is getraind om te doen alsof hij dood is, en ligt er de hele dag, zolang de tentoonstelling geopend is.”     

Wat is het favoriete werk in je eigen collectie? Waarom koos je het?

“Ik heb een kleine foto van Malick Sidibé, de Malinese fotograaf die mensen portretteerde in zijn fotostudio, in dezelfde stijl van de andere bekende Malinese fotograaf Seydou Keita. Het werk toont twee meisjes, een tweeling, van ongeveer 12 jaar oud. Het is een foto van 1976. De meisjes kijken naar elkaar. Sidibe had een studio waar Malinezen kwamen om zich te laten portretteren. Sommige van die portretten werden kunstwerken. De reden waarom het mijn favoriete werk is, is dat ik het zelf kocht in zijn studio in Bamako in 2010, en het zowel een kunstwerk is als een mooie herinnering aan dat bezoek. Het is een foto die geen deel uitmaakte van zijn officiële oeuvre, maar in zijn studio lag, en hij tekende omdat ik de foto graag wilde hebben.”

Malick Sidibé, 1976
Malick Sidibé, 1976

Kunsttriënnale Beaufort

Meer info over Heidi Ballet

Share This Post On

1 Comment

  1. Beste Heidi Ballet,27 27
    In de Corona tijden heb ik het initiatief genomen om samen met kunstenaars van de Galerie S&H DE BUCK een boekje “Le parole, le immagini del desiderio” te maken.
    Ik stuur U de PDF versie graag door als U mij uw emailadres wil doorsturen.
    Tot wederhoren en welkom bij ons in de Galerie.

    Hermine De Groeve

    Galerie S&H De Buck (sinds 1972)
    Zuidstationstraat 25
    9000 Gent (B)
    Tel. : 0032.09.225 10 81
    E:sdebuck@skynet.be
    I:www.galeriedebuck.be
    I: http://www.siegfrieddebuck.be

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op

X