Fascinerende voorbeelden van hyperrealistische kunst (#3)

Opvallend toch hoeveel hedendaagse kunstenaars zich toeleggen op hyper-realisme. Niet dat ze daarom zomaar een foto nadoen, veel van de jongere kunstenaars proberen alleszins een extra toets mee te geven aan hun beeld. In de zomermaanden gaan we op zoek naar de meest frappante voorbeelden hiervan. Geniet alvast van deze derde reeks:

Gregory Thielker

Het perspectief voor hyper-realistische schilderijen kan soms vertroebeld worden door de lens met dewelke we naar de realiteit kijken. De Duitse kunstenaar Gregory Thielker maakte een aantal jaren terug een reeks waarin het landschap wordt gezien doorheen een met regen bespatte voorruit, zo lijkt het alvast. Een natte road movie.

These paintings reflect my interest in the way that the road delineates and controls how we experience landscape. From the roadway perspective, we not only travel from one place to another, we see landscape in a varied and complex manner. I use water on the windshield to create a shifting lens for the way we see the environment: it both highlights and obscures our viewing. Perspectives slip and compress, while shapes and colours merge into one another.”

Diego Fazio

Gemiddeld spendeert hij 200 uur voor het maken van een werk. Niet eens zo verbazend, gezien hij alles met een eenvoudige pen uitvoert. Hij startte als tattoo-kunstenaar, maar merkte snel dat hij meer ‘gebeten’ was door de tekenkunst. Als om te bewijzen dat het geen foto’s zijn, maar daadwerkelijk tekeningen, laat hij foto’s trekken tijdens de opbouw van zijn werk. Indrukwekkend alleszins:

Ran Ortner

De zee, de golven, het zal kunstenaars wellicht altijd inspireren. Maar dat kan op heel verschillende manieren. Wanneer een surfer tevens een begenadigd kunstenaar blijkt te zijn, bekom je al een indrukwekkend resultaat. Ran Ortner mag gerust als voorbeeld dienen. Het aanbrengen van verschillende lagen leerde hij op zichzelf, geïnspireerd door oude meesters, en het gebruik van modder en stenen in zijn schilderijen brengt er nog een extra toets ‘echtheid’ aan toe. Naar eigen zeggen is zijn betrachting niet zomaar een kopie te maken van de werkelijkheid, maar elk werk een eigen leven te laten leiden.

The ocean mirrors the tempo of my body, the beating of my heart, the in and out of my breath. Waves like a metronome mark the present, each insisting: Now. In the ocean I am immersed in now. Yet in the ancient body of the sea I feel the root of time. In the pulsing surge I feel the wild place of my wilderness beginnings. There is not totem to the irrational more potent. Nothing points to the stirrings of my unconscious more than what lies below the surface. No peril feels more ominous. Yet the sea is where I bathe my wounds, where I get lost in all that is luxuriously infinite. Nothing is more symphonic, more effervescent, more delicately complete than the endless sea. (artist statement)

Author: The ArtCouch

Share This Post On

2 Comments

  1. De Spaanse Jukka Mompo Madrigal schildert gezichten die met felgekleurde verf besmeurd zijn.
    Vanaf 1 oktober 2019 bij Galerie persoon in Eersel (net over de grens in nederland).

    Post a Reply

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op