‘Hyper-realistische’ portretten, met een decoratief kantje aan…

We volgen bij TheArtCouch al geruime tijd de talrijke kunstenaars die zich toeleggen op het exact weergeven van de realiteit (zie onze vorige posts hierover). ‘Hyper-realisme’ lijkt een echte trend ingezet te hebben in de schilderkunst. De vraag stelt zich echter in welke mate dit kunst kan genoemd worden. Waar blijft het creatieve proces achter een kunstwerk? Is dit geen pure ambacht? Het is een discussie waard (bij een goede kop koffie).

Sommige kunstenaars voegen wel nog een dimensie toe aan hun ‘hyper-realisme’. Neem de Italiaan Marco Grassi als voorbeeld. Op het eerste gezicht lijken veel van zijn werken fotografische portretten van bedeesd wegkijkende vrouwen. Maar bij nader inzien is er iets vreemd aan de hand. In dit portret heeft de rug van het model een holle rug die van porcelain lijkt vervaardigd, nog andere hebben een huid die krioelt van fluorescerende tattoo’s, als het al geen soort slijm betreft.

Aan de Huffington Post zegt de kunstenaar geïnspireerd te zijn door de studie van verschillende materialen. ““I’m especially attracted to the material’s consistency, how the light catches them and how the light reflects off them just like how a precious stone, pottery or glass would”, het specifieke licht dat elk materiaal op haar eigen manier weerkaatst. Het resultaat is een wisselwerking tussen de warmte van de lichamen en de kilte van de materialen, waardoor de lichamen zelf een soort uitgehold, decoratief object wordt.

Maar oordeel vooral zelf…

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op