Een fascinerende zoektocht naar de menselijke aard. José Cobo bij Galerie Solo nog tot 17 november

Peuters die over de muren kruipen, een messiasfiguur die voor een onverstaanbare encriptie mediteert, een kind dat tussen twee matrassen lijkt te zweven, of is het vallen? Op het eerste zicht kan het werk van de Spaanse kunstenaar José Combo dan surrealistisch, dan futuristisch aandoen. Niettemin staat de man met beide voeten stevig in de aarde, en vormt zijn kunst een diepgaande poging naar het verstaan van de menselijke aard.

Het is een zoektocht die in de eerste plaats door zijn persoonlijk leven vorm krijgt. Getuige ervan de verschillende fases die de kunstenaar reeds heeft doorgemaakt, evenveel ijkpunten uit zijn persoonlijke bestaan. Een zoektocht die is aangevangen met een existentiële vraagstelling rond de fragiliteit van de mens, verandert na zijn verhuis naar Chicago op 21-jarige leeftijd in een meer sociale vraagstelling, waarin hij niet de mens op zich, maar in relatie tot de anderen bestudeert. In een derde fase van zijn oeuvre analyseert hij de morfologie van de mens, hoe deze langsheen de hardere en zachtere delen van zijn lichamelijke aanwezigheid signalen over zijn persoonlijkheid uitzendt. De laatste jaren is hij beland in wat hij zelf een ‘antropoligical’ fase noemt, een studie naar de evolutie van de mens.

 

En hoe beter deze evolutie te doorgronden dan door een van de meest primaire vormen van de mens uit te beelden: de peuter. Dit heeft naar zijn zeggen een groot voordeel: de kleinschaligheid van zijn onderwerp staat de toeschouwer toe de mens in zijn prille ontstaan in zijn geheel te zien. Het schept noodgedwongen een afstand, waarmee de kunstenaar ons dwingt zelf het overzicht te bewaren, en zich te bevragen over waar deze mens in wording, die we allen ooit zijn geweest, naartoe gaat, waar dit onaffe project toe leidt. De existentialistische toets van de begindagen van de Spaanse kunstenaar is hardnekkig gebleken.

De beelden blijven niettemin een enigma: van de peuters krijg je doorgaans slechts de rug te zien, tenzij je je in onmogelijke poses wringt. De zoektocht naar de mensheid, en naar je eigen persoonlijkheid, je eigen mens-zijn, is geen makkelijke opdracht, zo lijkt José aan te geven.

galeriesolo3

 

Niet dat de kunstenaar hiermee is uitgesproken, noch in inhoud, noch in vorm. Hij werkt nu aan een serie video-installaties waarin hij kleuren omzet in getallen en met schaduwen van toeschouwers en sculpturen speelt, een referentie naar de grot van Plato en dus onze eigen beperkingen om ‘de waarheid’ te vatten. Ondanks de prangende boodschap beseft hij dat het geduld van de bezoeker met het medium veelal beperkt is. Het is dan ook niet de bedoeling dat je als kijker de video’s helemaal uitkijkt om de boodschap in zich op te nemen. Een mooie oefening in zelfrelativering.

Om de fascinerende evolutie van José Cobo te volgen kan je komende weken ook in België terecht. De kersverse galerij Solo in Antwerpen zorgt voor een verrassing van formaat door hem uit te kiezen voor de openingstentoonstelling. Een beloftevolle start, en te oordelen naar de komende tentoonstellingen een galerij die nog meer verrassende kunstenaars in petto heeft.

De tentoonstelling van José Cobo vindt plaats bij Galerie Solo, van 5 oktober tot 17 november, Museumstraat 29, B-2000 Antwerpen. Te bezoeken van donderdag tot zaterdag van 12.00u tot 18.00u en op afspraak. Tijdens het openingsweekend van 5 oktober zal de kunstenaar ook aanwezig zijn, mis zeker deze kans niet om kennis te maken met deze innemende kunstenaar! Klik hier voor meer info.

img_8083

img_5938

 

Author: Frederic De Meyer

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op