Portretten als aangrijpende beelden. Ontdek het werk van Michel De Wolf

Portretten zijn niet echt mijn cup of tea. Ik vind ze meestal niet boeiend, te fotorealistisch, te sentimenteel, te barok… Kortom, ik vind altijd wel een goede reden om eraan voorbij te lopen op tentoonstellingen en in musea. Maar bij de portretten van Michel De Wolf ben ik vanaf het eerste ogenblik blijven staan. Hier geen sentimentele, zoeterige kleurtjes, ook geen stripverhaal-trekjes, geen overbodige details. Hij maakt zijn portretten met ruwe, spontane lijnen, met onverwachte kleuren, in een persoonlijke, directe stijl die me onmiddellijk naar de keel greep.

Het eerste idee dat bij me opkwam, was dat hij zelf op een van zijn portretten leek: een wat hoekig gezicht, een strenge blik, geen kunstenaarsallures. Complimenten vindt hij meestal verdacht en hij reageert dan ook wat wantrouwend wanneer ik hem zeg dat ik zijn werk boeiend vind. Michel De Wolf is een perfectionist, die zijn werk altijd voor verbetering vatbaar acht, die de portretten die hij niet geslaagd vindt niet overschildert, maar gewoon in een hoek van zijn zolder tegen de muur plaatst en wacht op het ogenblik dat hij er iets kan aan wijzigen. Hij is een eigenzinnige man, die eigenzinnige schilderijen maakt, die wil dat hij in deze portretten onmiddellijk de echte man of vrouw kan herkennen .

Hij stelt niet vaak tentoon, omdat hij liefst geen opmerkingen krijgt over zijn werk. Een sociaal individu kan men hem niet echt noemen en wanneer hij schildert wil hij liefst niet gestoord worden.

Op de vraag waarom hij zo vaak bekende mensen portretteert, antwoordt hij ontwijkend dat hij ook een hele serie daklozen geschilderd heeft. En ik moet toegeven dat die serie, die hij me toont, niet alleen indrukwekkend is, maar heel wat emoties bij mij losmaakt. Deze koppen wil ik niet in mijn salon hangen, omdat hun blikken zo triestig of gelaten zijn, af en toe ongelooflijk boos of verward, met grove, diepe rimpels en een huid , geteisterd door koude en verbittering. Koppen waarover ik verhalen zonder happy end zou schrijven.

Heeft De Wolf dan nog ambities? Niet echt. Hij wil gewoon blijven schilderen, zijn werken steeds beter en boeiender maken, nieuwe uitgangspunten bedenken.


Hij stelt zijn werk tentoon in CC Asse, samen met Elisabeth Jacobs en Monika Macken, van 27 maart tot 21 april.

Een unieke gelegenheid om met zijn eigenzinnige werk kennis te maken.

michel1dewolf@hotmail.com

info@ccasse.be

Author: Monika Macken

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op