Schilderen met een camera, ontdek het werk van Melih Dönmezer

Velen voorspelden met de komst van de fotocamera de dood van de schilderkunst. Kon er een directere weergave zijn van de realiteit dan wat de camera kan vaststellen? Decennia nadien voorspelden kunstkenners met de komst van massafotografie -het feit dat elkeen met een smartphone semiprofessionele foto’s kon gaan trekken- de dood van fotografie als kunstvorm.

Soit. Fukuyama was per slot van rekening ook verkeerd bij zijn voorspelling dat de geschiedenis voorbij was. Dat het Westers model het pleit had beslecht. Het overkomt de besten.

Het is niettemin opvallend dat er twee tegenstrijdige bewegingen zijn die de voorspellingen tegelijk ondermijnen: in de schilderkunst kent het foto-realisme een ware opgang, terwijl in de fotografie juist een beweging op gang is om van dit realisme af te raken. De jonge Turkse fotograaf uit Eskişehir, Melih Dönmezer, sluit hier naadloos op aan, hoewel hij nadrukkelijk een eigen stempel legt.

Zijn werk resulteert uit een proces van printen, copies, scannen en herwerken. Het levert een korzeligheid op waardoor het precieze onderwerp van de foto vaak zoek is, maar het mysterie ervan in meervoud beklemtoond wordt. Vreemd genoeg kwam deze werkwijze tot stand na een eerste toevallig zelfportret -terwijl hij van jongsafaan er een hekel aan had foto’s te laten nemen van zichzelf. In een interview legt hij uit hoe dit gekomen is:

There is a self-portrait I posed wrongly unconsciously. I took it in 2011, after 1 year I began being into photography. My face is visible on more than places of the surface, some part of it is so bright and some so dim. Light is dispersed unbalanced. The pattern of the bag and the cupboard behind me reflecting on my face over the window is processed on the photograph. This photograph that came to life as a result of a false experiment kept giving unexpected results each time I applied processes. Technical difficulties occurred during the production of photograph and interferences directed towards the processing put the image into an unlimited space of transformation. And this made it more exciting. This self-portrait was a turning point and with it I started giving weight on stains, patterns and reflections that I can add consciously on the photograph, falsely posed images. (Box-in-a-box interview)

In ieder geval een interessant resultaat. Geniet even mee, en ontdek meer werk Melih Donmezer op Instagram, klik hier.

(alle foto’s © Melih Donmezer)

donmezer1

donmezer2

donmezer3

donmezer4

donmezer5

donmezer6

donmezer7

donmezer10

Author: The ArtCouch

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op