Te gek om los te lopen (15): Gottfried Helnwein

Sommige kunstenaars gaan ver in hun zoektocht naar het choquerende in de kunst. In deze reeks brengt The Art Couch een kort overzicht van kunstenaars die de wenkbrauwen van menig kunstliefhebber zullen doen fronsen.

Artiesten en bloed, er is een onuitwisbare band. Ik denk hierbij aan Istvan Kantor die we als nummer vier uit deze reeks op jullie loslieten. Maar hij is niet de enige. In het rijtje ‘onbekend is onbemind’ wil ik deze reeks afsluiten met een man die ooit door kunstenaar-cartoonist Robert Crumb omschreven werd als a very fine artist and one sick motherfucker. Gottfried Helnwein startte zijn carrière op een gelijkaardige wijze als Anselm Kiefer. In de jaren 70 van vorige eeuw reed Helnwein, uitgedost in een nazi-uniform en met een bloederig verband om het hoofd, rond in zijn geboortestad Wenen. Deze performance leverde hem dadelijk de reputatie op van enfant terrible. Maar Helnwein ging verder. Hij werd toegelaten aan het Experimental Institute for Higher Graphic Instruction in Wenen, maar verveelde zich al snel. Op een dag kerfde hij met een scheermesje in zijn handpalmen en schilderde met zijn bloed een portret van Hitler. Exit Gottfried.

Hitler en het nazisme bleven een rode draad in het werk van de Oostenrijker. Het drieluik Epifanie leverde Helnwein een plaatsje op in deze reeks. Epifanie I, de aanbidding der wijzen, ontstond tussen 1996-1998. In dit werk (210 cm x 333 cm) omringen nazi-officieren een moeder en kind met de bedoeling het te onderzoeken op Arische kenmerken. Naar verluidt zou baby Jezus enige gelijkenis vertonen met Adolf Hitler zelf, maar dat laat ik over aan de lezers.

        

Author: Yves Joris

Share This Post On

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Pin It on Pinterest

Deel dit artikel op