‘Botanical Echoes’, vier kunstenaars over de beleving van de wereld
Kunst als vorm van animisme: het klinkt misschien wat archaïsch, of zelfs gevaarlijk romantisch, maar in Botanical Echoes krijgt die gedachte opnieuw betekenis. Zich losmaken van een antropocentrische kijk op de wereld, waarin we ons niet langer als afzonderlijke entiteiten door de wereld bewegen, maar als integraal en onlosmakelijk deel ervan, is geen evidentie. Misschien is kunst bij uitstek de plek waar die wederzijdse beïnvloeding...
Lore Stessel: mediteren in het moment
Er zijn mysteries die kunst niet kan oplossen, of die minstens de neiging hebben om, terwijl we naar een antwoord zoeken, alleen maar nieuwe vragen voort te brengen. Hoe krijg je beweging in een immobiele materie, hoe schep je diepte op een vlak, hoe hou je in een sculptuur rekening met de existentiële leegte van de ruimte? Die vraag kan evengoed over onszelf worden gesteld: over ons lichaam, met zijn vorm en substantie, in verhouding...
Camiel Van Breedam viert zijn 90e verjaardag bij Galerie William Wauters
Geeft het atelier van een kunstenaar weer welk soort kunst hij maakt? Ik heb me die vraag de afgelopen jaren wel vaker gesteld. Het antwoord is genuanceerd, maar overwegend affirmatief. Atelier Camiel Van Breedam, courtesy William Wauters Gallery Ik heb nooit het atelier van Camiel Van Breedam bezocht, maar te oordelen naar de foto die ervan circuleert, draagt het alvast bij tot die stelling. Op het eerste gezicht is het een chaos,...
Arnaud Maere, de broosheid achter robuuste concepten
“Waarom elf?” vraag ik hem, alsof er voor alles een reden moet zijn. Het cijfer, dat domineert in het nog prille oeuvre van Arnaud, heeft niet noodzakelijk een betekenis. Vreemd misschien, gezien hij in zijn werken steevast verschillende betekenislagen laat insijpelen—vaak doelbewust—al beseft hij evengoed dat hij geen controle heeft op de betekenis die de kijker eraan geeft. Het zou een spel kunnen zijn, waarin de kunstenaar tracht...
‘Alone Together’ Diego Herman duidt en verlegt grenzen in een nieuwe reeks bij HUSK Gallery
De grens. Het roept talrijke associaties op. Metaforische of reële, ingebeelde of fysieke, en alles ertussenin; symbool voor het ontdekken van nieuwe territoria of voor het terugplooien in de vertrouwde omgeving, voor ontmoeting en eenzaamheid, voor het ongekende en het intieme. Je kan zo een tijdje doorgaan. Dat de Mexicaans-Belgische kunstenaar Diego Herman iets heeft met het thema hoeft niet te verbazen. Gezien zijn dubbele afkomst...
