De viering van het kunstboek bij Fred&Ferry
Tot 4 oktober 2025 kan je bij Fred & Ferry in Antwerpen een merkwaardig tentoonstellingsproject ontdekken rond het kunstenaarsboek. Vijftig kunstenaars tonen er vijftig unieke boekobjecten: geen kunstboeken in de klassieke betekenis, maar boeken die zélf kunstwerken zijn. Het project wordt gecureerd door Bruno Devos en Frederik Vergaert en vormt een van de hoogtepunten van het vijfjarig bestaan van de galerie. Naast de...
Het bijzondere leven en werk van Leonora Carrington
Leonora Carrington was een vrouw die haar eigen pad sneed, vaak tegen de stroom in en altijd op eigen kracht. Pas na haar dood kreeg ze wereldwijd de erkenning die haar tijdens haar leven grotendeels werd ontzegd -en die ze eigenlijk niet eens vroeg. Vandaag geldt ze als een van de belangrijkste surrealistische kunstenaars van de twintigste eeuw. Maar Carrington was nooit zomaar ‘surrealist’. Haar leven – doordrenkt van avontuur,...
Rilkes cirkel: de spiegelbeelden van Gerolf Van de Perre
Beeldend kunstenaar Gerolf Van de Perre (1965, Sint-Amandsberg) heeft iets met literatuur. In 2014 publiceerde hij samen met schrijfster Johanna Spaey Gewonde stad: augustus 1914, een grafische beeldroman over het begin van de Eerste Wereldoorlog en de vernietiging van Leuven door de Duitsers. In 2016 volgde Le Grand Meaulnes: revisited. In een reeks schilderijen interpreteert hij daarin Le Grand Meaulnes (1913), de enige roman van de...
Als kunst niet enkel aan de muur hangt en het boek erover niet enkel laat lezen
Het boek Maar is het kunst? van Cathelijne Blok is om verschillende redenen een bijzonder boek. Op de eerste plaats omdat het een warm pleidooi is voor kunst tout court. De stijl van Blok is gedreven en enthousiast. Kunst loopt overduidelijk door haar aderen. Een stukje als bewijs, tegelijk haar visie op het belang van kunst: “Van de dingen die we nu met zorg bewaren binnen de gekoelde museale ruimtes tot aan de streetart op de hoek...
De bloemen van Georgia O’Keeffe, vanuit een ander perspectief bekeken
Al sinds ze haar reeks voor het eerst aan het publiek toonde, zowat een eeuw geleden, wordt in de bloemen van Georgia O’Keeffe een seksuele symboliek toegedicht. Zelf bleef ze steevast ontkennen dat dit haar bedoeling was, waardoor de overwegend mannelijke kliek van kunstcritici dan maar zinspeelden op onderliggende onbewuste driften om de sensualiteit in de beelden te duiden. Nog los van het feit dat, om in Freudiaanse terminologie...
